tag:blogger.com,1999:blog-264366502011-07-08T09:03:16.401+05:30:: മന്ദാരം ::This site is composed with unicode characters - primarily Malayalam. You need to install unicode character font in the system for reading the page.
http://vfaq.blogspot.com/2005/04/essentials-on-using-malayalam-unicode.htmlSalilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.comBlogger421100tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-65042257106544418722008-01-29T06:50:00.000+05:302008-01-29T07:11:54.320+05:30::സ്നേഹത്തെ പറ്റി ലേശം ::സ്നേഹം എന്നത് ഒരു സാധനം അല്ല ..<br /> സ്നേഹം എന്നത് കൊടുക്കാനോ വാങ്ങാനോ കഴിയില്ല ..<br /> സ്നേഹം എന്നത് ഉണ്ടാക്കാന് കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല..<br /> സ്നേഹം എന്നത് ‘ചെയ്യാന്’ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല..<br /> സ്നേഹം എന്നത് ‘ചെയ്യാതിരിക്കാന്‘ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല..<br /> സ്നേഹം എന്നത് കേന്ദ്രീകരിക്കാന് കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല..<br /> സ്നേഹം എന്നത് വികേന്ദ്രീകരിക്കാന് കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല..<br /> സ്നേഹം എന്നത് ശാശ്വതമായ ഒന്നല്ല ..<br /> സ്നേഹം എന്നത് നൈമിഷികമായ ഒന്നല്ല..<br /> സ്നേഹം എന്നത് ആവിഷ്കരിക്കാന് കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല..<br /> ...<br /> എന്നാല് ഇതെല്ലാമാണ് ..<br /> സ്നേഹം എന്നത് ഒരു അവസ്ഥയാണ് ..<br /> നൈമിഷികവും ശശ്വതവുമായ അവസ്ഥ ..<br /> ...<br /> ഇതൊക്കെ എന്തിനാ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത് ..<br /> .. ചുമ്മാ ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-6504225710654441872?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-55477692829872451022007-10-12T22:10:00.000+05:302007-10-12T22:32:12.077+05:30:: മരണം -- ആഘോഷം ::സുകൃതം എന്ന സിനിമ കണ്ടിട്ടൊരു പാട് നാളായെങ്കിലും, ഇന്നും ഓരോ സംഭവംഗള് കാണുമ്പോള് സുകൃതം വീണ്ടും വീണ്ടും കയറി ആക്രമിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കും .. വിജയന് മാഷ് വയസ്സാവുന്തോറും മനസ്സിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് മാതൃഭൂമി അതിനെ എങ്ങനെയാണ് ആഘോഷിക്കാന് പോകുന്നത് എന്ന ആധിയായിരുന്നു .. പുതിയ ലക്കാം മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് അതിനുള്ള ഉത്തരം തന്ന് കഴിഞ്ഞു .. “ഓരോ പേജിലും വിജയന്” .. “ആദ്യം മുതല് അവസാനം വരെ വിജയന്” എന്നൊക്കെയായിരുന്നു അവരുടെ പരസ്യം ... എന്തൊരു സ്നേഹം .. എന്തൊരു വല്ലാത്ത ഇടതു പക്ഷം .. അമൃതാനന്ദമയിയെ കൊണ്ട് നടന്ന് മലയാളിക്ക് അമൃതധാര പകര്ന്ന് നല്കുന്നവര് ആണ് വിജയന് മാഷ് ലോകം കണ്ട - കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ദാര്ശനികന് എന്ന് പറയുന്നത് .. അമൃതാനന്ദമയിയുടെ തെറ്റും ശരിയുമല്ല ഞാന് പറയുന്നത് .. മാതൃഭൂമിക്ക് നല്ല മൈലേജ് ആണ് അമൃതാനന്ദമയി നല്കുന്നത് എന്നത് അവരുടെ വളരെ ലളിതമായ ബിസിനസ് ലോജിക് മാത്രമാണ് .. ഇന്ന് ‘ആത്മീയതയും’ മാധ്യമലോകവും പരസ്പരം പുറം ചൊറിഞ്ഞ് സഹായിച്ച് വളരുകയ്യാണ് .. അപ്പൊള് അങ്ങനെയുള്ള ഒരു പത്രം വിജയന് മാഷിനെ പൊക്കി നടക്കുന്നതിലെ വൈരുധ്യം ഒരു തമാശകൂടിയാണ് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-5547769282987245102?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-16029263398248654302007-08-03T19:47:00.000+05:302007-08-03T19:51:10.426+05:30:: അഴ()കിയ വാര്ത്തകള് ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#660000;">മ</span></em></strong>ലയാളിക്ക് ഇത്രയൊക്കെയേ വേണ്ടൂ എന്ന് എല്ലാവര്ക്കും മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാണ് കേരളം എന്നത് ഇന്നും പൊയ്കുതിര പോലെ നിന്നിടത്തു നിന്നും "ഓടി" കിതച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.. ആ കുതിരപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന കേരളീയന് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയില് അങ്ങനെ ആറാടി ഇരിക്കുകയുമാണ് .. മലയാളിയുടെ 'അഭിമാനമായ' മാധ്യമങ്ങളുടെ പ്രകടനം കാണുമ്പോള് തോന്നുന്നതാണിത് .. അതില് മാതൃഭൂമിയോ, മനോരമയോ ദേശാഭിമാനിയോ ദീപികയോ .. ഒന്നും മെച്ചമല്ല .. ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള് ഇന്ന് എല്ലാ സീമകളെയും ലംഘിച്ച് .. ഞാനാണ് കൂടുതല് കോമാളി ..ഞാനാണ് കൂടുതല് മണ്ടന് .. എന്നൊക്കെ തെളിയിക്കാന് പാടു പെടുകയാണ് .. ഇന്നലെയും മിനിഞ്ഞാന്നും ആയി കൈരളി TV പ്രക്ഷേപണം ചെയ്ത ഫാരിസ് ഇന്റര്വ്യൂ - വേറിട്ട ചാനലിനും വേറിട്ടൊന്നും പറയാനില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല എല്ലവരും പറയുന്നത് ഒന്നു കൂടെ എണ്ണയിട്ട് പറയുന്നതാണ് നമുക്ക് പഥ്യം എന്ന് ബോധ്യമായി .. ഒപ്പം ജോണ് ബ്രിട്ടാസ് എന്ന "യുവ മാധ്യമ സാരഥി"യുടെ ദയനീയമായ പരാജയവും കാണാനായി .. ഇന്റര്വ്യൂ മൊത്തം ഒരു മുന്കൂട്ടി തയാറാക്കിയ ഒരു തിരക്കഥയില് ഉണ്ടാക്കിയതായിരുന്നെങ്കിലും, ബ്രിട്ടാസിന്റെ ഓരോ മണ്ടന് ചോദ്യങ്ങളൊക്കെ കേള്ക്കുമ്പോള് ഫാരിസിനു പോലും ചിരിയും കരച്ചിലും ഒക്കെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. "എത്ര കോടി കൈയിലുണ്ട് .. എത്ര കോടി നികുതി അടക്കുന്നുണ്ട് .. അത്ര കോടി സക്കാത്ത് കൊടുത്തു ... എത്ര ഭൂമി കച്ചവടം ചെയ്തു .... കേരളത്തില് എത്ര കോടി ഇന്വെസ്റ്റ് ചെയ്യും .. " എന്നൊക്കെയുള്ള "പണം" "പണം" എന്ന ഫണത്തിന് എത്ര ഉയരമുണ്ട് എന്ന് മാത്രമേ ബ്രിട്ടാസിന് ഫാരിസില് നിന്നും അറിയേണ്ടതുള്ളൂ എന്ന് തോന്നും ഇന്റര്വ്യൂ കേട്ടാല് ... ഇന്റര്വ്യൂ കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് "ഈ വിവാദം ഇനി ഏത് ദിശകളിലേക്ക് പോകുമെന്ന് നമുക്ക് നോക്കിയിരുന്ന് കാണാം" എന്നാണ് .. വിവാദം ഉണ്ടാക്കുക ആണ് മാധ്യമങ്ങളുടെ കടമ എന്ന് ബ്രിട്ടാസും മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ .. ഫാരിസ് പറഞ്ഞ ഒരു സംഗതിയുണ്ട് .. "പണിയെടുക്കാതെ വാര്ത്തകള് ഉണ്ടാക്കണം എന്ന് കരുതുന്നവര് ആണ് ഡെസ്കില് ഇരുന്ന് വിവാദങ്ങള് ഉണ്ടാക്കുന്നത്" എന്ന് .. അതാണ് ഇന്ന് എല്ലാ മാധ്യമങ്ങളിലും നടക്കുന്നത് .. മാധ്യമങ്ങള് അവര്ക്ക് വേണ്ടി പണം മുടക്കിയവരെ തിരിച്ച് സഹായിക്കാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ... അങ്ങനെയാണ് ഫാരിസും അബ്ദുള് വഹാബും ഒക്കെ രക്ഷക രൂപത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് .. ദീപിക പത്രം തകര്ന്നു എന്ന് വന്നപ്പോഴാണ് ഞാന് പണം കൊടുത്ത് അതിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചത് .. P T ഉഷ സ്കൂളിന് 'പരസ്യം വേണ്ടാ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാന് പണം കൊടുത്ത് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് .. എന്നൊക്കെ പറയാന് ഫാരിസിന് ഒരു നല്ല മീഡിയ കിട്ടി എന്നതില് പരം ഇതിന്റെ പ്രസക്തി എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല ... കേരളത്തിലെ പൊതു ബോധം ഇന്ന് അങ്ങീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു സംഗതിയാണ്, ഇത്തരത്തിലെ പ്രഭുക്കന്മാര്ക്ക് മാത്രമേ ഇനി നാടിനെ രക്ഷിക്കാന് സാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്നത് .. അവര് വച്ചു നീട്ടുന്ന സംഭാവനകള് മാത്രമേ ഇനി വികസനത്തിന് ലഭിക്കുകയുള്ളൂ .. കൈരളി TV എന്ന ചാനലിനെ ഉണ്ടാക്കുമ്പോള് ധന സമാഹരണത്തിന്റെ സമയത്ത്, അത് ഭസ്മാസുരന് വരം കൊടുക്കുന്നത് പോലെ ആകും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നവര് ഉണ്ടായിരുന്നു .. അത് പാര്ട്ടിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവരോ അല്ലാത്തവരോ ആരോ ആയിക്കോട്ടെ .. ഇന്ന് കൈരളിയുടെ പോക്ക് അങ്ങനെയാണ് ... അരാഷ്ട്രീയവാദത്തിന്റെ വക്താവായി കൈരളിയും ഇന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു .. പിന്നെ വല്ലപ്പോഴും പൊട്ടും പൊടിയുമായി non prime time'ല് വല്ല രാഷ്ട്രീയ ചര്ച്ചകള് ഒക്കെ വന്നാലായി ഇല്ലെങ്കിലായി .. മലയാളിക്ക് ഇതൊക്കെ മതി അല്ലെങ്കില് ഇതൊക്കെയാണ് വേണ്ടത് എന്നതായിരിക്കും അവരുടെ തിരിച്ചറിവ് ... ഇന്നത്തെ പത്രങ്ങളില് ബ്രിട്ടാസിന്റെതായി ഒരു പ്രസ്താവന വന്നു .. "ഞാന് മാധ്യമ ധര്മ്മം നിര്വഹിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്" .. എന്തൊരു മഹത്തായ മാധ്യമ ധര്മ്മം .. അത് പറയുമ്പോള് എന്താണ് താന് മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്ന മാധ്യമ ധര്മ്മം എന്ന് കൂടി ബ്രിട്ടാസ് ഒന്ന് പറയുന്നത് .. ഹുണ്ടിക പിരിവ് നടത്തി ചാനലിനെ പിടിച്ച് നിര്ത്തുന്നവര്ക്ക് കൂടി മനസ്സിലാകുമായിരുന്നു കാര്യങ്ങള് ...<br /><br /> ചരിത്രത്തിന് ഒരു തിരിച്ച് പോക്ക് ഇല്ല എന്ന് പണ്ട് ആരോ പറയാരുണ്ട് .. സാമൂഹിക മുന്നേറ്റത്തില് ഒരു stage'ല് നിന്നും പഴയ stage ലേക്ക് പോകുമ്പോള്, അത് രൂക്ഷമായ പ്രശ്നങ്ങള് സമൂഹത്തില് ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നതും ഒരു യാഥാര്ഥ്യമാണ് .. കേരളം ഇന്ന് പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും, അനാചാരങ്ങളുടെയും പിടിയിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് .. ഇടതു പക്ഷ ബോധം നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാമ്പസുകളാണ് കേരളത്തിലിന്ന് .. മാധ്യമങ്ങള് - ഇടത് വലതു ഭേദമില്ലാതെ - ഈ പ്രക്രിയ പൂര്ത്തിയാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-1602926339824865430?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-17018912671638000082007-04-22T22:03:00.000+05:302007-04-22T22:05:40.892+05:30::സഹതപിക്കാനേ നമുക്ക് കഴിയൂ ::<strong><span style="font-size:180%;color:#990000;"><em>അ</em></span></strong>മേരികയില് നടക്കുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും ലോകം മൊത്തം തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാര്യം പോലെ കൊണ്ടു കാണുന്നുണ്ട് ഇന്ന്. വെര്ജീനിയയില് വെടിവെപ്പ് നടന്നപ്പോഴും, ലോകം മൊത്തം അങ്ങനെ ഒരു വികാരം ഉണ്ടായി. നല്ലത് തന്നെ, എന്നാല് ഇറാക്കിലെ കൂട്ടക്കൊലകള് വെറും filler വാര്ത്തകള് ആകുകയും, വെര്ജീനിയ വാര്ത്തകള് സ്വന്തം വീട്ടുകാര്യം ആകുകയും ചെയ്യുന്നതില് ആണ് പൊളിറ്റിക്സ് ഉള്ളത്. ആ കാര്യത്തില് ലോകത്തിലെ മിക്ക mainstream മാധ്യമങ്ങളും ഒരു പോലെയാണ് ..<br /><br />ഈ സംഭവം നടക്കുമ്പോള്, അമേരിക്കയിലെ മാധ്യമങ്ങള് കാണിച്ച news coverage'ലെ profesionalism ഞാന് ശ്രദ്ധിക്കുകയുണ്ടായി. എനിക്ക് തോന്നിയത്, വാര്ത്ത ഉണ്ടാക്കുന്നതിലും, ഉള്ള കൊച്ചു സംഗതികളെ ഊതിപ്പെരുപ്പിച്ച് യഥാര്ത്ഥ സംഗതികളില് നിന്നും ജനശ്രദ്ധ മാറ്റാനും - നമ്മുടെ സൂര്യ TV യെക്കാളും ഒക്കെ മിടുക്കന്മാരാണ് CNN ഉള്പ്പെടെയുള്ള അമേരിക്കന് ചാനലുകള് എന്ന് -print media കളും വ്യത്യസ്ഥരല്ല. തലേന്ന് വരെ അന്ന നിക്കോളിന്റെ കിടപ്പറ രഹസ്യങ്ങളെ കാമുകന്മാര് എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ച് മുന്നോട്ട് വന്നവരുടെ വാദങ്ങളെ 'Experts' നെ വച്ച് തലനാരിഴ കീറി വിശകലനം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന ഈ മാധ്യമങ്ങള്ക്ക്, ഇതൊരു ഓര്ക്കാപ്പുറത്ത് കിട്ടിയ പിടിവള്ളി പോലെയായിരുന്നു എന്ന് വേണം പറയാന്. അമേരിക്കന് സമൂഹം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു സംഭവമായിരുന്നു സൊങ്ന്ഘുയി ഷോ ( അങ്ങനെയാണ് തോക്ക് ഉപയോഗിച്ച വ്യക്തിയുടെ പേര് എന്ന് തോന്നുന്നു ഇവിടെ ). എന്ത് പറയുമ്പോഴും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ മകുടൊദാഹരണം എന്നും, land of opportunity എന്നും ഒക്കെ വായ്ത്താരി മുഴക്കുന്ന സമൂഹം ഇന്ന് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയില് എത്തി നില്ക്കുമ്പോഴാണ് - ഈ പറഞ്ഞ മുദ്രാവാക്യങ്ങള് ഒക്കെ ആര്, എന്തിന്, എപ്പോള് ഉണ്ടാക്കി - ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടി വരുന്നത്. ഭയവിഹ്വലമായ സമൂഹത്തില് സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെന്ന് പറയാന് കഴിയില്ല .. അമേരിക്ക ഇന്ന് ഭയവിഹ്വലമായ ഒരു കൂട്ടക്കാരുടെ ഒരു ആള്ക്കൂട്ടമായിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നതില് തെറ്റില്ല. അത് റോഡിലും, ഓഫീസിലും, നഗരത്തിലും, പള്ളിക്കൂടങ്ങളിലും വരെ അത് തന്നെയാണ് അവസ്ഥ. ആര്ക്കും തോക്ക് വാങ്ങാം ഉപയോഗിക്കാം എന്ന നിയമം ( കുറ്റവാളികളെയും മനോരോഗികളെയും ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ടത്രെ ) - പൗരന്റെ സുരക്ഷ സ്വയം ഏറ്റെടുത്തൊളണം എന്ന രാഷ്ട്രത്തിന്റെ കൈ കഴുകലായിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ഭയപ്പാടില്ലാതെ ജീവിക്കാനുള്ള പൗരന്റെ അവകാശത്തെ സ്റ്റേറ്റ് തന്നെ നിഷേധിക്കുന്ന സംഗതിയാണിത്. ആര്ക്കും ആരെയും വിശ്വാസമില്ലാത്ത് സമൂഹത്തില് - എല്ലാവര്ക്കും വിശ്വാസമുള്ളത് ഡോളര് ദൈവത്തെ മാത്രം. പൈസക്ക് ഈ ലോകത്ത് ഒരു പ്രശ്നത്തെയും പരിഹരിക്കാന് കഴിയില്ല എന്ന് ഇനിയും മനസിലാക്കിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ജനവിഭാഗം ഒരു പക്ഷെ, അമേരിക്കന് ജനത ആയിരിക്കും. അല്ലെങ്കില് പൈസ കൊണ്ട് എന്തും നേടാന് കഴിയും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു ജനത അമേരിക്കന് ആയിരിക്കും. അത് അങ്ങനെ ആക്കിത്തീര്ത്തതാണെന്നും പറയാം. അങ്ങനെയായാലേ, പൗരന് മറ്റൊന്നിനെ കുറിച്ചും ആലോചിക്കാതെ അനുസരണയോടെ നടക്കൂ.. വഴി പോലും ആരോടും ചോദിക്കേണ്ടാത്ത രീതിയില് എല്ലാവരെയും indipendand ആക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.. തികഞ്ഞ സുഖിയന്മാരുടെ സ്ഥലം.. റോഡിലിറങ്ങിയാല് വാഹനങ്ങള് വഴി മാറി തരും !! സാധനങ്ങള് വിളിച്ച് പറഞ്ഞാല് വീട്ടില് എത്തിച്ച് തരാന് tele-marketing.. എല്ലാം ഒന്നിച്ച് ഒരു കുടക്കീഴില് കിട്ടാന് എന്തിനും തയാറായി WalMart. അന്തമില്ലാതെ എന്ന മട്ടില് ഒഴുക്കി കത്തിച്ചു കളയാന് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ഇന്ധനങ്ങളും കവര്ന്ന് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു .. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ജീവിച്ച് സുഖിച്ച് ജീവിച്ച് പഠിച്ചിരിക്കുന്നു ഒരു average american. ഇനി അതില് നിന്നും ഒരു തിരിച്ച് പോക്ക് അവന് സാധ്യമല്ല. ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനും ഈ ജീവിത രീതിയില് നിന്നും മാറിയ ഒരു മുദ്രാവാക്യം മുന്നോട്ട് വച്ച് തിരഞ്ഞെടുപ്പില് മല്സരിക്കാന് കഴിയില്ല... ഇന്ഷുറന്സ് കമ്പനികള് എല്ലവരെയും insure ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഇല്ലാതായി പോയത് സാമൂഹ്യ ഇന്ഷുറന്സ് എന്ന വളരെ essential ആയ ഒരു സംഗതിയാണ്.<br /><br />ഇങ്ങനെ വ്യക്തികള് ഓരോ ദിവസം കഴിയുമ്പോഴും, സ്വതന്ത്രമായി സ്വാശ്രയമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്, അകമേ സംഭവിക്കുന്നത് - എനിക്ക് തോന്നുന്നു എടുത്താല് പൊന്താത്ത സംഘര്ഷങ്ങളാണ് ഓരോ വ്യക്തിക്കും ഇന്ന്. ഓരോ വ്യക്തിക്കും തന്റെ കാര്യങ്ങള് സ്വയമേവ ചെയ്ത് survival of the fittest എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തെ സ്വയം ന്യായീകരിക്കാന് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ഇന്ന്. ചിലര് പറയും - "അവര് integrity യുടെ കാര്യത്തില് കേമന്മാരാണെന്ന് .. ഇത്രയൊക്കെ സൗകര്യങ്ങള് ചെയ്ത് കിട്ടിയ ഒരു സമൂഹത്തില് ഇത്രയെങ്കിലും കാണിച്ചില്ലെങ്കില് ആ സമൂഹം ഒന്നിനും കൊള്ളില്ലാത്ത ഒരു species ആണെന്നേ പറയാനാവൂ .. gun control വളരെ അത്യാവശ്യമായി ചെയ്യേണ്ടുന്ന ഒരു സംഗതിയാണ് എന്ന് ഒരു വാദം ഉയര്ന്ന് വരുന്നു ഈ ബഹളത്തിനിടെ .. എന്നാല് ഇതില് ആര്ക്കും ഒന്നും ചെയ്യാന് കഴിയില്ല .. armory lobby അത്രയേറെ ശക്തമാണ് .. ഇത് പോലെ തന്നെ ആര്ക്കും ഒന്നും ചെയ്യാന് കഴിയാത്ത ധാരാളം നീരാളിപിടുത്തങ്ങള് ഇനിയും ഉണ്ട്. ഇവയുമായി ഒക്കെ സമരസപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞു പോകാനേ ഇനി കഴിയൂ.. അതിനിടെ വെര്ജീനിയ സംഭവങ്ങള് ഒക്കെ അനിവാര്യമായി സംഭവിക്കുന്നു .. അതിന് ഇനി ആരോടാ യുദ്ധത്തിന് പോകുക !!! അല്ലെങ്കിലും യുദ്ധത്തിന് പോകാന് പ്രത്യേകിച്ച് കാരണം ഒന്നും പ്രത്യക്ഷത്തില് വേണ്ടല്ലോ അമേരിക്കക്ക് - attack enemy before they attack us എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതിന്റെ മനശാസ്ത്രം ഭയമ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നല്ല .. അമേരിക്ക ഇന്ന് ഭയക്കുന്നു ലോകത്തെ ... യുദ്ധം ചെയ്ത് കോട്ടകള് വെട്ടിപ്പിടിച്ചവന് സ്വയം കോട്ടയില് അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.. വെര്ജീനിയയില് മക്കള് നഷ്ടപ്പെട്ട അച്ഛനമ്മമാര് ആരോടാ പരാതി പരാതി പറയുക .. വിധി എന്ന ഒന്നില് അവര് വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് അതെങ്കിലും ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു ..<br /><br />വെര്ജീനിയയില് സ്വന്തക്കാരും കൂട്ടുകാരും സഹപാഠികളും നഷ്ടപ്പെട്ടവര്ക്ക് ആയി സഹതപിക്കാനേ നമുക്ക് കഴിയൂ ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-1701891267163800008?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-73426403494578385702007-03-26T11:33:00.000+05:302007-03-26T12:22:43.887+05:30::കാഴ്ചകള് ::ഇത്തവണത്തെ വിദേശ യാത്ര എന്തെങ്കിലും വേറിട്ട് ചെയ്യണം എന്ന് ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു .. അങ്ങനെ കാഴ്ചകളെ കാമറയിലാക്കുന്നതിന് പകരം പടം വരച്ചാലോ എന്ന് കരുതി .... അങ്ങനെ ഒരു കൊച്ചു ശ്രമം തുടങ്ങി .. തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ ..!!!! ഒന്നു രണ്ടു ആഴ്ചകള് കൂടി കഴിയുമ്പോള് beta തയ്യാറാവും !!! <br /><br />ഒരു കൊച്ചു video ഉണ്ട് അതിവിടെ ഇടുന്നു ... Sanfrancisco'l വഴിയോരത്ത് തകര/പ്ലാസ്റ്റിക് പാട്ടകള് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു Orchestra setup ആണിത് ..<br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=1fhLl0UsnO0"> http://www.youtube.com/watch?v=1fhLl0UsnO0</a><br /><br /><br /><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/1fhLl0UsnO0" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"></embed><br /><br />ചിത്രങ്ങള് പിന്നീട് പോസ്റ്റാം ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-7342640349457838570?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-75603077104378253242007-03-02T09:58:00.000+05:302007-03-02T10:02:56.660+05:30:: ആത്മവിദ്യാലയമേ ::<a href="http://bp3.blogger.com/_UXbTY5a28Ms/Reeo4pYg9pI/AAAAAAAAAAY/eKMQh4Mrr7o/s1600-h/athmavidyalayame.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5037180399372007058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_UXbTY5a28Ms/Reeo4pYg9pI/AAAAAAAAAAY/eKMQh4Mrr7o/s320/athmavidyalayame.jpg" border="0" /></a><br /><p></p><br /><p><strong><em><span style="font-size:180%;color:#660000;">ഇ</span></em></strong>ടക്ക് അക്ഷയയെയും അനന്തുവിനെയും കുറിച്ചുള്ള വാര്ത്തകള് പത്രത്തില് വരുമ്പോള്, നിര്ബന്ധപൂര്വം മുഖം തിരിക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു എന്റെ മക്കള് ആ സ്കൂളില് പഠിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്, എനിക്കെങ്ങനെ ആ പ്രശ്നത്തില് ഇടപെടാന് കഴിയുമായിരുന്നു എന്ന്. കുഞ്ഞുങ്ങളെ നേരെ നിന്ന് കല്ലെറിയാന് - മനക്കട്ടി എന്ന ഒന്നു മാത്രം പോരാ .. </p><br /><p>...</p><br /><p>ഒക്കെയും 'അവസാനിച്ചു' എന്ന് സമാധാനിച്ച് മറക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കാണ് വി ആര് സുധീഷിന്റെ 'ആത്മവിദ്യാലയമേ' എന്ന കഥ മാതൃഭൂമിയില് വന്നത് .. "കരളലിയിക്കുന്ന" സംഭവത്തിന്റെ "കല്ലലിയിക്കുന്ന" അവതരണം ....</p><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-7560307710437825324?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-57888375070813548312007-02-21T15:26:00.000+05:302007-02-21T15:28:35.279+05:30:: Sand sculpture ::<a href="http://bp1.blogger.com/_UXbTY5a28Ms/RdwXvLJTX9I/AAAAAAAAAAM/0uI_8JOA0os/s1600-h/ShowLetter.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033924582706470866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_UXbTY5a28Ms/RdwXvLJTX9I/AAAAAAAAAAM/0uI_8JOA0os/s320/ShowLetter.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-5788837507081354831?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-91422279041021731832007-02-21T09:47:00.000+05:302007-02-21T10:07:09.774+05:30::ഒരാപ്പിള് കൊണ്ട് .. ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">ഓ</span></em></strong>ഷോയുടെതെന്ന് സന്തോഷേട്ടന് പറഞ്ഞു തന്ന കഥയാണ് ... ഒരിക്കല് ഒരു യൂറോപ്യനും ഇന്ത്യക്കാരനും കൂടി തീവണ്ടിയില് പോകുകയായിരുന്നു .. യൂറോപ്യന്റെ കൈയില് രണ്ട് ആപ്പിള് ഉണ്ട്. ഇന്ത്യക്കരന്റെ കൈയില് കഴിക്കാന് ഒന്നും ഇല്ല - പൈസ ഉണ്ട് താനും. ഇച്ചിരി കഴിഞ്ഞപ്പോള് പരദേശി ഒരെണ്ണം എടുത്ത് കഴിപ്പ് തുടങ്ങി .. ഇന്ത്യക്കാരന് വിശപ്പ് കൊണ്ട് വശം കെട്ടപ്പോഴും അഭിമാനം വിടാതെ വായിലെ വെള്ളം ഇറക്കി ഇരുന്നതേയുള്ളൂ .. ഇത് കണ്ട പരദേശി അവന്റെ കൈയിലുള്ള ആപ്പിള് വില്ക്കാന് ആരംഭിച്ചു ..<br /><br />"ഇത് വളരെ വിശേഷപ്പെട്ട ആപ്പിള് ആണ് .. ഇത് തിന്നാല് വിശപ്പ് ശമിക്കും പിന്നെ അതിനെക്കാള് ബുദ്ധിയും വര്ദ്ധിക്കും .. ബ്ലാ ബ്ലാ .. "<br /><br />ഇത് കേട്ടപ്പോള് ഇന്ത്യക്കാരന് അത് വാങ്ങാന് തന്നെ തീരുമാനിച്ചു .. അപ്പോള് യൂറോപ്യന് അതിന്റെ വില 500 രൂപയാണെന്നും പറഞ്ഞു .. നമ്മുടെ പുള്ളി 500 രൂപ കൊടുത്ത് ആപ്പിള് വാങ്ങി കഴിച്ചു .. കഴിച്ചപ്പോള് രുചിയൊക്കെ തോന്നിയെങ്കിലും - കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള് അങ്ങേര് പരദേശിയോട് തട്ടിക്കയറി .. "സംഗതി വിശപ്പ് മാറിയെങ്കിലും, ഒരാപ്പിളിന് 500 രൂപ എന്നത് കടുത്ത അനീതിയാണ് "<br /><br />അക്ഷോഭ്യനായി യൂറോപ്യന് - "കണ്ടില്ലേ ഒരു അപ്പിള് കൊണ്ടുള്ള അത്ഭുതം .. ആപ്പിള് പ്രവര്ത്തിക്കാന് തുടങ്ങി .. - apple started working in you .. "<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-9142227904102173183?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-59974517111018918172007-02-19T11:29:00.000+05:302007-02-19T15:14:14.827+05:30::uppuma without ginger is like .. ::"<span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong><em>u</em></strong></span>ppuma without ginger is like a widow"<br /><br />ഗുരുകുലത്തിലെ ഗുരുപൂജ എന്നത് നമുക്കൊക്കെ ഒരു പാചക ഉത്സവമാണ് .. രവിയായിരിക്കും ചുക്കാന് പിടിക്കുന്നത് - പാചകശാലയുടെ. നമ്മളൊക്കെ സഹായികളും 'പാട്ടുപാടികളും' ആയി അവിടെയൊക്കെ ചുറ്റിക്കറങ്ങി നടക്കും .. അങ്ങനെ പ്രാതല് ഉണ്ടാക്കിവെക്കുമ്പോള് രവി പറഞ്ഞതാണ് ഇത് .. uppuma without ginger ....<br /><br />വലിയ ഒരു സംഭവമാണ് സദ്യ ഒരുക്കുന്നത്.. ഒരു കൂട്ടായ്മയുടെ ഭാഗമായി തനിയെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് വരുന്ന ഒരു കൈപ്പുണ്യം .. അതിന് പാചകം അറിഞ്ഞാല് മാത്രം പോര... ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങള് ഉണ്ടായാല് മാത്രം പോര .. പണി ചെയ്യാനുള്ള ആളുകള് ഉണ്ടായാല് മാത്രം പോരാ .. ഇതിനെല്ലാം പുറമെ, ഒരു കൈപുണ്യം കൂടിയുണ്ട് .. രവിക്ക് കൈപ്പുണ്യവും ആളുകളെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള കഴിവും ഒക്കെ ഉണ്ട് പാചകശാലയില് .. അതു കൊണ്ട് തന്നെ രവിയുടെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യാന് ഒരു സുഖവും ആണ് .. ബാംഗളൂര് നഗരത്തില് പൊതുവെ പലര്ക്കും കിട്ടാത്ത ഒരു luxury ആണ് ഗുരുകുലത്തിലെ നമ്മുടെ വാസം എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട് .. നീല അവിടെ വിശാലമായ പറമ്പില് ഓടി നടക്കും .. വീണാലും അവള്ക്ക് പരാതിയില്ല .. പട്ടിക്കുട്ടികളുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയായി മാറാന് അവള്ക്ക് അധികം നേരം വേണ്ട അവിടെ .. ഒരു പുല്ക്കൊടിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ജീവിതം മാറ്റാന് കഴിയും എന്ന് ഞാന് പഠിച്ചത് അവിടെ നിന്നാണ് ..<br /><br />ശിവരാത്രിനാളില് ചെറുതായി ഒന്ന് മഴ പെയ്യും .. സ്വാമി വിനയചൈതന്യ പ്രജാപതിയെ ഉദ്ധരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .. ഞാന് നിനക്ക് തരുന്നതൊക്കെയും നീ ഒരു തരത്തില് അല്ലെങ്കില് മറ്റൊരു തരത്തില് നീ എനിക്ക് തിരിച്ച് തരുന്നു .. യജ്ഞം മഴ പെയ്യിക്കുന്നു - മഴ മണ്ണിനെ ഊര്വരതയുള്ളതാക്കുന്നു ... -- വിനയയുമായി സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നത് മനസ്സില് ഒരു മഴ പെയ്യുന്നത് പോലെയാണ് ..<br />-- പൂര്ണത്തില് നിന്നും പൂര്ണം ഉദിക്കുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-5997451711101891817?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-26516700525333752572007-02-14T19:31:00.000+05:302007-02-14T19:36:24.408+05:30::ഒഴുകിപ്പോകുന്ന വെള്ളത്തിനോടും റ്റാറ്റ ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">കൊ</span></em></strong>ച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ വളര്ച്ച കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന luxury ഇന്ന് ഞാന് അനുഭവിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് .. നീലാംബരി ഓരോ ദിവസവും പുതിയ അനുഭവങ്ങള് ആണ് നമുക്ക് തരുന്നത് .. രാവിലെ നടക്കാന് കൊണ്ടുപോകുന്ന ദിവസങ്ങളില്, പൂച്ചയോടും, പട്ടിയോടും, നിലത്തെ മുട്ടായിക്കടലാസിനോടും, പൂവിനോടും ഒക്കെ ഒക്കെ റ്റാറ്റ പറഞ്ഞാണ് അവളുടെ നടപ്പ് .. എത്രത്തോളം പതുക്കെ നടക്കുന്നോ - അത്രത്തോളം അവര് enjoy ചെയ്യുന്നത് കാണാം .. ഇന്നലെ കുളിപ്പിക്കാന് ഇരുത്തിയപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്, കുളിമുറിയുടെ തറയില് ഒഴുകി നൂല് പോലെ പോകുന്ന വെള്ളത്തിനോടും അവള് റ്റാറ്റ പറയുകയാണ് .. ചിലപ്പോള് കുട്ടികളുടെ ചില കളികള് നമ്മെ വളരെയേറെ ചിന്തിപ്പിക്കും .. കഴിഞ്ഞ ദിവസം താഴത്തെ ജ്യോതിഷിന്റെ ഫ്ലാറ്റില് വച്ച് അവള് വീണപ്പോള് നമ്മളൊക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയുണ്ടായി .. ആദ്യം അവള് ഒന്ന് നോക്കി എല്ലവരെയും .. പിന്നെ കരഞ്ഞു .. ആ നോട്ടം നമ്മോടൊക്കെയുള്ള ഒരു കളിയാക്കലായിരുന്നുവോ എന്ന് തോന്നി .. !!<br />കുട്ടികളുടെ വീഴ്ചയില് ചിരിക്കാന് തുനിയുന്ന നമ്മളാണ് മണ്ടന്മാര് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-2651670052533375257?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1168142418242016672007-01-07T09:21:00.000+05:302007-01-07T09:36:57.210+05:30:: മല്ലികമാര് തുണിയുരിയുമ്പോള് ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">താ</span></em></strong>ഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാര്ത്ത ഇനി സംസാരിക്കും<br /><br /><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2256/2575/1600/350693/20070103aF001101007.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2256/2575/320/927814/20070103aF001101007.jpg" border="0" /></a></p><p>** വാര്ത്തക്ക് കടപ്പാട് vijay times പത്രം -</p><p> 0o----------------------------------------------------------------------------------o0</p><p>"ഭാരതീയ നാരിതന് അഭിമാന ..."</p><p>ഈയിടെയായി ആരും ഇതൊന്നും പറഞ്ഞു കേള്ക്കുന്നില്ല .. അഭിമാനം എന്നത് നാരിക്ക് മാത്രമുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സംഗതിയൊന്നുമല്ല .. ഇപ്പോള് നാരിയെന്നോ 'നാരനെന്നോ' വ്യത്യാസമില്ലാതെ മല്സരിക്കുകയാണ് - അഭിമാനം എന്ന ഒന്നുണ്ടെങ്കില് അതിനെ തകര്ത്ത് തരിപ്പണമാക്കി കോമാളിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന് .. Get noticed !! എന്നതാണ് ആഗോളവല്ക്കരണ-പണാധിഷ്ടിത സമൂഹത്തിലെ മുദ്രാവാക്യം .. ജീവിത മന്ത്രം എന്നത് - do any thing to get noticed - എന്നായപ്പോള്, പുത്തന് മേഖലകള് കണ്ട്പിടിച്ച് കൊടുക്കാന് ഇവിടെ ദല്ലാളന്മാര് ഉദയം കൊണ്ടു .. സമൂഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ഇതൊക്കെയാണ് കൊതിക്കുന്നത് എന്ന് നമ്മെക്കൊണ്ടൊക്കെ സമ്മതിപ്പിക്കാന് രാപ്പകല് അവരൊക്കെ തലച്ചോര് യന്ത്രം കറക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട് .. </p><p>ഒരു പക്ഷെ ഇന്ന് ഇതൊക്കെ വളരെ വികൃതമായി തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും, നാളെ സമൂഹം ഇതൊക്കെ ഒരു സാധാരണ ജീവിത വ്യവഹാരമായി അംഗീകരിച്ചേക്കാം ..പഴഞ്ചന്മാരായ നമ്മളെ വിട്ട് പുത്തന് തലമുറ ആ സുവര്ണകാലത്തെ കൈയടിച്ച് സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും ചെയ്തേക്കാം ..<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116814241824201667?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1167736699030274882007-01-02T16:41:00.000+05:302007-01-02T16:48:19.053+05:30:: .. നീതി .. ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">ഇ</span></em></strong>ത്തവണത്തെ പുതുവര്ഷം എല്ലാവര്ക്കും - എല്ലാവര്ക്കും - കയ്പു നിറഞ്ഞതാവാനേ തരമുള്ളൂ .. 'ചുണക്കുട്ടിയുടെ അന്ത്യം', രാഷ്ട്രീയ മത പരിഗണനകളില്ലാതെ എല്ലാവരാലും "നീചം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട ദിനമാണല്ലോ നമ്മള് പുതുവല്സരം ആഘോഷിക്കാന് ഒരുക്കം തുടങ്ങിയത് .. 'അമേരിക്ക' എന്നത് ഇന്ന് റൌഡി എന്നതിന്റെ പര്യായമായി മാറിയോ എന്നേ ഇനി ഇംഗ്ലീഷ് പണ്ഡിതരോട് തിരക്കാനുള്ളൂ ..<br /><br /> പറയാന് തുടങ്ങിയതിതൊന്നുമല്ല .. ലോകം സദ്ദാമിനോട് കാട്ടിയ നീതിയെ പറ്റിയാണ് .. 31 ന്റെ മാതൃഭൂമി പത്രം ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് കൈ കൊണ്ടെടുത്തത് .. ഒരു മഹത്തായ പത്രത്തിന്റെ main headline കഴുമരത്തില് നില്ക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ ചിത്രം .. പിന്നെ ചോരത്തുള്ളികള് ഇറ്റു കിടക്കുന്ന ജഢത്തിന്റെ ചിത്രം .. ഓര്ത്തുപോയത് ഇതെന്താ വല്ല crime reportin news paper വല്ലതും ആണോ എന്നായിരുന്നു .. ഇന്ന് പത്രത്തില് ( അതേ പത്രത്തില് തന്നെ ) വായിച്ചു - പാകിസ്താനില് ഒരു പയ്യന് സദ്ദാം വധം അനുകരിച്ചു കളിച്ചപ്പോള് മരിച്ചു പോയി എന്ന് .. അപ്പോള് മനസ്സിലായി ഇത് ഒരു ആഗോള പ്രതിഭാസമായിരുന്നു എന്ന് . മലയാളത്തിലെ - ഇന്ത്യയിലെ ഒട്ടുമിക്ക പത്രങ്ങളും ഈ വാര്ത്ത സചിത്രം കൊടുത്തിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു .. .. ആരാണ് സദ്ദാമിനോട് നീതികേട് കാട്ടിയത് .. തെമ്മാടിയെന്ന് നിരന്തരം തെളിയിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നവനോ അതോ അവന്റെ ലക്ഷ്യം സാധിച്ച് കൊടുക്കാന് അരു നില്ക്കുന്ന മഹത്തായ പത്രമാധ്യമങ്ങളോ .. യഥാര്ത്ഥത്തില് യാങ്കികളുടെ ലക്ഷ്യവും മറ്റൊന്നല്ലായിരുന്നു .. ലോകം മുഴുവന് അവന്റെ ക്രൂരത കണ്ട് വിറക്കണം .. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവന് വിശുദ്ധ ദിനം എന്ന് മുസ്ലീങ്ങള് കരുതുന്ന ദിനം തന്നെ കര്ത്തവ്യ നിര്വഹണത്തിന് തിരഞ്ഞെടുത്തത് ..<br /><br /> 31 ന് ഏറ്റവും news value ഉള്ള റിപ്പോര്ട്ട് ഇതു തന്നെയായിരുന്നു .. അതിന് news മാത്രം പോരായിരുന്നു പത്രങ്ങള്ക്ക് . കാരണം TVയും മറ്റ് മാധ്യമങ്ങളും വിവരങ്ങള് ഒക്കെ തലേന്ന് തന്നെ കൊടുത്തു ജനങ്ങള്ക്ക് .. പിന്നെ പത്രങ്ങള്ക്ക് കൊടുക്കാന് ബാക്കിയുള്ളത് ചോര ഉറക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള് മാത്രം .. ആദ്യത്തെ ദിവസം കൊടുത്തത് മതിയാവാതെ അടുത്ത ദിവസവും കൊടുത്തു കുറെക്കൂടി വ്യക്തതയുള്ള ചിത്രം - അത് internet'ല് പ്രചരിക്കുന്ന ഒരു SMS'നെ കുറിച്ചായിരുന്നു .. വായനക്കാര്ക്ക് googling നടത്താന് മറ്റൊരു ചൂടന് string .. !! മാധ്യമങ്ങള് സമൂഹത്തില് നടത്തുന്ന അതിക്രമങ്ങള് ഇന്ന് വലിയ ഒരു വിപത്ത് ആയി മാറിയിട്ടുണ്ട് .. ഒരു നിലപാടും ഇല്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടം മാഫിയകളാണ് ഇന്ന് മാധ്യമലോകം ഭരിക്കുന്നത് .. നീതിയെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാന് ആര്ക്കും ഇല്ല അവകാശം ..<br /><br /> *******<br /><br /> ഭീരുത്വം ഒരു ആഭരണമായി കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ലോകത്തില് സദ്ദാം ഒരു പ്രതിഭാസം തന്നെയാണ് .. ഏഴല്ല എഴുപത് ജന്മം ജനിച്ചാലും സദ്ദാമിന്റെ ചെരിപ്പിന്റെ വള്ളികെട്ടാന് പോലും ഈ പറയുന്ന ബുഷന്മാര്ക്കൊന്നും ആവില്ല ..<br /><br /> ധീര യോധാവിന് പ്രണാമം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116773669903027488?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1166602148694722142006-12-20T13:20:00.000+05:302006-12-21T11:16:48.490+05:30:: നേരം കൊല്ലി ::താഴെ കാണുന്ന പടത്തില് ഞെക്കുക ..<br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2256/2575/1600/574614/brainworks.gif"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 222px; CURSOR: hand; HEIGHT: 136px; TEXT-ALIGN: center" height="199" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2256/2575/320/590612/brainworks.png" width="210" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116660214869472214?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1166155363620839132006-12-15T09:30:00.000+05:302006-12-15T10:24:06.663+05:30:: കോയാക്കയുടെ ആള്ക്കണ്ണാടികള് ::"<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">കാ</span></em></strong>റ്റ്, വെളിച്ചം, വായു ഇവയ്ക്കെല്ലാം ഞാന് പടച്ചോന് നല്കുന്ന നികുതിയാണ് പ്രാര്ഥന. അതിലപ്പുറം സ്വര്ഗ നരക ചിന്തകളൊന്നും എനിക്കില്ല. ബുദ്ധന്, ക്രിസ്തു, നബി, ഗാന്ധിജി, ഇവരൊക്കെ മഹാന്മാരാവുന്നത് നമ്മളെപ്പോലുള്ള ചെറിയ മനുഷ്യന്മാര് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്. അവര് മഹാന്മാരാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള നമ്മുടെ കഴിവിന്റെ മഹത്ത്വം കാരണമാണ് അവരൊക്കെ മഹാന്മാരയിത്തീര്ന്നത്. ഇതൊക്കെ നമ്മള് കുറേ കാലമായി മനസ്സിലിട്ട് കളിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. ജീവിതം ഒരു വല്ലാത്ത സംഗതിയാണ്. മഹാന്മാര് പറഞ്ഞതിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കനാവൂല്ല .. ജീവിക്കാനായുള്ള പങ്കപ്പാടിനിടയില് ഇടക്കെല്ലാം ഓര്ക്കാന് ഒരു ക്രിസ്തു, ഒരു ബുദ്ധന്, ഒരു നബി, ഒരു ഗാന്ധിജി. നമ്മള് ഇടക്ക് കണ്ണാടി നോക്കാറുണ്ടല്ലോ. അതു പോലെ ഇടക്കിടെ നോക്കാന് കുറേ ആള്ക്കണ്ണാടികള്. "<br /><br />.....<br /><br />ഇങ്ങനെ പോകുന്നു മാമുക്കോയയുടെ കഥ പറച്ചില് .. മാതൃഭൂമി വാരികയെ കൈയൊഴിയാതിരിക്കുന്നതിന് കാരണം അവര് ഇങ്ങനെ ജീവിതഗന്ധിയായ കഥകള് ഇടക്ക് കൊണ്ടു തരുന്നു എന്നത് കൊണ്ടാണ് .. വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ ഹിമാലയന് യാത്രകള് മറ്റൊരു രസകരമായ അനുഭവമാണ് .. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് മൂന്ന് ലക്കങ്ങള് കര്ണനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞാലും പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത കഥകള്, കര്ണപ്രയാഗില് ഇരുന്ന് - മതി വരാതെ, നിര്ബന്ധിച്ച് നിര്ത്തുകയായിരുന്നു വീരന്. കര്ണനെ നമ്മള് അറിയാതെ അതിരറ്റ് സ്നേഹിച്ച് പോകുന്ന അവസ്ഥ അത് സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116615536362083913?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1165416965212590002006-12-06T20:24:00.000+05:302006-12-06T20:26:05.303+05:30::യന്ത്രത്തുമ്പിയെ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന പയ്യന്::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#993300;">പ</span></em></strong>ണ്ടൊരിക്കല് ഒരു കൊച്ചു പയ്യന് helicoptor സ്വന്തമായി ഉണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ സ്വപ്നം കണ്ടു നടന്നിരുന്നു. അന്നത്തെ ഏറ്റവും വലിയ അദ്ഭുതം എന്നത് ആകാശത്ത് കൂടി വല്ലപ്പോഴും പറക്കുന്ന ഈ യന്ത്ര തുമ്പികളായിരുന്നു. സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് കിട്ടിയ BSA SLR സൈക്കിള്, എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും അഴിച്ച് വീണ്ടും പണിയുക എന്നതായിരുന്നു അന്നത്തെ അവന്റെ പ്രധാന വിനോദം. അന്നും സൈക്കിള്'ന്റെ parts എങ്ങനെ ഹെലികോപ്റ്റര് ഉണ്ടാക്കാന് ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്തകള് .. !!<br /><br /> അങ്ങനെ അവന് എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില് ചേര്ന്ന് സാങ്കേതികം പഠിക്കാന് തുടങ്ങി. അപ്പോഴും അവന്റെ സ്വപ്നം വിട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു അവന്. lathe workshop'ല് കറങ്ങി നടക്കുമ്പോള് അവന് ആലോചിച്ചത് എങ്ങനെ മരം കൊണ്ട് ഒരു ഹെലികോപ്റ്റര് ഉണ്ടാക്കാം എന്നായിരുന്നു. !!<br /><br /> ---<br /><br /> അങ്ങനെ അങ്ങനെ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ആ പയ്യന് സൊഫ്റ്റ്വേര് എഞ്ജിനീയര് ആയി .. ബാംഗളൂരില് എത്തിപ്പെട്ടു .. HAL'ന്റെ അടുത്ത് ഒരു വീട് വാങ്ങുമ്പോള് വിലക്കുറവും ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലവും ആയിരുന്നു നോക്കിയിരുന്നത് .. പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായത് HAL കാര് ഹെലികോപ്റ്റര് ടെസ്റ്റിങ്ങ്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്ഥലമാണതെന്ന് .. പകല് പലപ്പോഴും വീട്ടിന് മുകളില് യന്ത്ര തുമ്പി പറന്ന് കറങ്ങുന്നുണ്ടാവും - വലിയ ശബ്ദത്തോടെ . ചിലപ്പോള് രാത്രിയും കേള്ക്കം ഇരമ്പം ... ഉറക്കത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുമ്പോള് അവന്റെ ഭാര്യ പ്രാകുന്നുണ്ടാവും - ഹെലികോപ്റ്റര് കണ്ടുപിടിച്ചവനെ ഉള്പ്പെടെ .. അപ്പോഴും ആ പഴയ പയ്യന് ദേഷ്യം ഒന്നും വരാറില്ല .. അവന് അത് പഴയ ഒരു സുഖമുള്ള ഓര്മയാണ് .. പഴയ സുന്ദരമായ നടക്കാതെ പോയ സ്വപ്നത്തിന്റെ ഓര്മ്മ ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116541696521259000?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1165245073385739082006-12-04T20:36:00.000+05:302006-12-05T22:03:23.433+05:30:: നവമ്പര് 18 ന്റെ ഡയറിത്താള് ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">രാ</span></em></strong>വിലെ തന്നെ താരയുമായി കശപിശ കൂടി മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു .. പെട്ടെന്ന് ഫ്ലാറ്റിന്റെ താഴെ ഒരു കരച്ചില് കേട്ടു . ഒരു പട്ടിക്കുട്ടന്റെ നീണ്ട നിലവിളി .. ബാല്ക്കണിയില് ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള് താഴെ fight നടക്കുകയാണ് .. ഒരു പാവം പട്ടിക്കുട്ടനും പിന്നെ 'പുറത്ത്' നിന്നും വന്ന ഒരു 'വില്ലന്' പട്ടിയും. പുറത്ത് നിന്നും എന്ന് പറഞ്ഞതിന് കാരണമുണ്ട് .. അന്ന് വരെ ആ teritory'യില് കണ്ടിരുന്നില്ല പുതിയ പുള്ളിയെ .. നമ്മുടെ അവിടത്തെ പട്ടികളൊക്കെ territory വളരെ നന്നായി സൂക്ഷിക്കുന്നവരാണ് !!fight എന്ന് പറഞ്ഞുകൂട .. വില്ലന്, പാവം പട്ടിക്കുട്ടനെ മലര്ത്തി കിടത്തി കടിച്ച് കീറുകയാണ് .. കൊല്ലാനുള്ള ഭാവം .. അന്നാദ്യമായിട്ടാണ് ഞാന് ഒരു പട്ടി മറ്റൊരു പട്ടിയെ കടിച്ച് കൊല്ലാന് നോക്കുന്നത് കാണുന്നത് .. ചുറ്റിലും ഉള്ള ജനലുകള് ഒക്കെ തുറന്നു തലകള് പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു .. ധാരാളം കാഴ്ചക്കാര് . പാവം പട്ടിക്കുട്ടന് - നിലത്ത് മലര്ന്ന് കിടന്ന് നിലവിളിക്കാന് മാത്രമേ അവന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ .. മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടയിലെ നിസ്സഹായത ആ നിലവിളികളില് മുഴങ്ങുന്നത് കേള്ക്കാമായിരുന്നു .. നമുക്ക് അത് ഏറെ നേരം കണ്ടും കേട്ടും നില്ക്കാന് വയ്യായിരുന്നു .. ശരിയാണോ എന്നൊന്നും ഞാന് ആലോചിച്ചില്ല .. ഉടനെ ഫ്ലാറ്റില് നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി തെരുവിലേക്ക് .. ഒരു കല്ല് കൊണ്ട് വില്ലനെ അകറ്റി നിസ്സഹായനായി കിടക്കുന്ന കറുത്ത എല്ലിച്ച ആ പട്ടിക്കുട്ടനെ കോരിയെടുത്തു ഒരു ചാക്കില് .. ലക്ഷ്മി അയ്യര് അടുത്തുള്ള ഒരു അമര് ക്ലിനിക്കിന്റെ വിലാസം പറഞ്ഞു തന്നു ..<br /><br />...<br /><br />പട്ടിക്കുട്ടനെ നന്നായി പരിശോധിച്ച് ഡോക്ടര് അമര്നാഥ് പറഞ്ഞു .. "Wound അല്പം ആഴത്തിലാണ് .. ചെറിയ ഒരു surgery വേണ്ടി വരും .." .."എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോളൂ .. ഇവനെ രക്ഷിക്കാനായാല് മതി ..".അങ്ങനെ surgery കഴിഞ്ഞു .. പട്ടിക്കുട്ടന് സുഖ നിദ്രയില് .. അവനെ എടുത്ത് കാറില് വച്ച് അമര്നാഥിനോട് ഫീസിനെ പറ്റി ചോദിച്ചു ..500 rupees.<br /><br />"അതൊരിച്ചിരി കൂടുതലല്ലെ .."<br />ഓ അല്ല ഒരു ജീവന്റെ വില 500 രൂപയേ ഉള്ളൂ .. !!<br /><br />അമറിന്റെ കണക്ക് തീര്ത്ത് ഞങ്ങള് തിരിയെ വന്നു വീട്ടിലേക്ക് .. നീലാംബരി നിശ്ശബ്ദയായി എല്ലാം നോക്കി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. അവള്ക്കും മനസ്സിലായി തന്റെ ശാഠ്യങ്ങള് കാണിക്കാനുള്ള സമയമല്ല ഇതെന്ന് .. പട്ടിക്കുട്ടനെ തല്ക്കാലം ബാല്ക്കണിയില് കിടത്തി .. apartment'ല് പട്ടിയെ വളര്ത്തുന്നതിന് ചില്ലറ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു .. എങ്കിലും ബോധം വന്ന് ഒന്നുഷാറാകുന്നത് വരെ അവനെ അവിടെ കിടത്താന് നമ്മള് തീരുമാനിച്ചു .. ഇടക്കിടെ നമ്മള് അവനെ ചെന്ന് നോക്കി .. അവന് എഴുന്നേറ്റ് പാല് കുടിക്കുന്നത് കണ്ടാല് മതി ..!! .. നീലയും വളരെ ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു .. 'ബൌ'വിനെ കാണുന്നത് അവള്ക്കും വളരെ ഇഷ്ടമായ കാര്യമായിരുന്നു .. അങ്ങനെ വൈകുന്നേരം വരെ ആ പട്ടിക്കുട്ടന് കണ്ണുകളടച്ച് നിരങ്ങിയും മൂളിയും അവിടെ തന്നെ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. ഒരിക്കല് നമ്മള് ശ്രദ്ധിച്ചു നീല വല്ലാതെ disturbed ആയി പെരുമാറുന്നു .. കട്ടിലില് കയറി തലകുത്തി മറിഞ്ഞ് അവള് കരഞ്ഞു .. നമുക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല .. പിന്നെ അവള് സാധാരണ നിലയിലേക്ക് വന്നു .. പഴയ കളികള് .. പഴയ ശാഠ്യങ്ങള് .. ഒക്കെയും പഴയത് പോലെ .. നമ്മള് ശ്രദ്ധിച്ച ഒരു കാര്യം പുറത്ത് നിരങ്ങലുകളും പൊടുന്നനെ അവസാനിച്ചിരുന്നു .. ബാല്കണിയുടെ വാതില് തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോള് - നിശ്ചലനായി സമാധാനത്തോടെ കിടക്കുന്ന കുട്ടനെയായിരുന്നു കണ്ടത് .. നമുക്കിടയില് ഒരു നിശ്ശബ്ദതയുടെ episode കൂടെ കടന്നു വന്നു ..<br /><br />അറിഞ്ഞു കൂട നീലയുടെ പെരുമാറ്റത്തില് കണ്ട മാറ്റം വെറും യാദൃശ്ചികം മാത്രമായിരുന്നുവൊ അതൊ ..!! കേട്ടിട്ടുണ്ട് - കുട്ടികള്ക്ക് vibrations എളുപ്പത്തില് പിടിച്ചെടുക്കാന് കഴിയും എന്ന് ..<br /><br />അറിയില്ല ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116524507338573908?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1161429780524816532006-10-21T16:51:00.000+05:302006-10-21T16:53:00.540+05:30:: ദീപാവലി നാളിലെ സൈക്കിള് സവാരി ::<span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">ദീ</span></span>പാവലി ദിവസവും ഞാന് ഉച്ച വരെ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു .. പിന്നെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു ഒരു സൈക്കിള് സവാരി plan ചെയ്തത് .. എങ്ങോട്ടെന്നൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു .. ചുമ്മാ ഇറങ്ങി .. ചവിട്ടി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്, സംഗതി വന്ദനത്തിലെ ജഗദീഷിന്റെ അവസ്ഥയിലേക്ക് ആണ് പോകുന്നത് എന്ന് .. നേരിയ ഒരു സീറ്റ് മാറ്റി ഇച്ചിരി പരന്ന ഒരു സീറ്റ് വാങ്ങിയിട്ടു . പിന്നെ ഒരു സുഖം തന്നെയായിരുന്നു നീട്ടിവലിച്ച് ചവിട്ടാന് .. കാറില് സഞ്ചരിക്കാന് കഴിയാത്ത ഇടവഴികളില് കൂടെയൊക്കെ സാവധാനം ചവിട്ടി നീങ്ങി .. വണ്വേയില് കൂടെ തിരിച്ചു ചവിട്ടി .. നല്ല കരുത്തരായ പെണ്ണുങ്ങള് കുത്തിയിരുന്ന് കച്ചവടം ചെയ്യുന്ന അങ്ങാടികളിലൂടെ ചവിട്ടി ..<br />പുക വലിച്ച് തുപ്പുന്ന പാണ്ടി ലോറികള്ക്കും BMTC ബസ്സുകള്ക്കും അടിയിലൂടെ ചവിട്ടി ..<br />നഗരത്തിന്റെ നടുവില് തന്നെ തലമുറകളായി ആളുകള് ഉപയോഗിച്ച് ഉപയോഗിച്ച് അംഗീകാരം നേടിയിരിക്കുന്ന 'മൂത്രക്കുണ്ടിലൂടെ' ചവിട്ടി ..<br />റോഡ് പണിക്കാരുടെ സംഘത്തിന്റെ കൂട്ടത്തിലെ കുട്ടികള്ക്കിടയിലൂടെ .. അവരുടെ കളിവീടുകള്ക്കിടയിലൂടെ .. ചവിട്ടി ..<br />പകലത്തെ കച്ചവടത്തിന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റാന് മരച്ചുവട്ടില് ഇരുന്ന് വെടി പറയുന്ന ഉന്തുവണ്ടി കച്ചവടക്കാരുടെ ഇടയില്ലൂടെ ചവിട്ടി ..<br />ദീപാവലി പടക്കം തരം തിരിച്ചും പങ്ക് വച്ചും കളിക്കുന്ന കുട്ടികള്ക്കിടയിലൂടെ ചവിട്ടി ..<br />ഇരുവശത്തും വലിയ കവര്നിറയെ പാനിപ്പൂരി-പൂരി വച്ച് വിദഗ്ധമായി മോപഡ് ഓടിച്ച് പോകുന്ന ആളുകളെയും പിന്തള്ളി ചവിട്ടി ..<br />അലക്ഷ്യമായി കളിച്ചപ്പോള് കൂട്ടില് നിന്നും വീണുപോയ കുഞ്ഞിന്റെ ചുറ്റിനും നിന്ന് അത്യുച്ചത്തില് ബഹളം വെക്കുന്ന കാക്കക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഇടയിലൂടെ ചവിട്ടി ..<br />പട്ടാള camp ന്റെ പുറത്ത് കൊച്ചു പെട്ടിയുമായി സൈക്കിള് repair ചെയ്യാനിരിക്കുന്ന വയസ്സനപ്പൂപ്പന്റെ അരികത്ത് കൂടെ ചവിട്ടി ..<br />അറവുശാലകളുടെ മുറ്റത്ത് തടിച്ച് കൊഴുത്ത് നടക്കാന് പോലുമാകാത്ത തരത്തിലുള്ള നായകളുടെ ഇടയിലൂടെ ചവിട്ടി ..<br />ദേവസ്ഥാനങ്ങളുടെ പുറത്ത്, തെരുവില് കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ദിനം മുഴുവന് പൂമാല കെട്ടുന്ന അമ്മൂമ്മമാരുടെ അരികത്ത് കൂടെ ചവിട്ടി ..<br />വലിച്ചെറിയുന്ന, 50 പൈസ കവറില് കെട്ടിയ വീട്ടുമാലിന്യങ്ങള് വാഹനങ്ങള് കയറി ചതഞ്ഞരഞ്ഞ - ദുര്ഗന്ധത്തിലൂടെ ചവിട്ടി ..<br /><br />....<br />ചവിട്ടി - ചവിട്ടി - ചവിട്ടി<br />.... ഇന്ദിരാനഗര് - അള്സൂര് - MG റോഡ് - കോര്പറേഷന് സര്ക്കിള് - റസിഡെന്സി റോഡ് - വിവേക് നഗര് - ഇജിപുര - കോറമംഗല - ബൊമ്മനഹള്ളി - ദൊമ്ലൂര് - ഇന്ദിരാനഗര് - മല്ലേഷ് പാള്യ ..<br /><br />ഒരു ബെംഗളുരു യാത്ര .. സൈക്കിളില് സഞ്ചരിക്കുമ്പോള് കാണുന്ന ലോക കാഴ്ചകള് എത്ര വ്യത്യസ്തമാണ് !! .. ജീവിതത്തിന് പെട്ടെന്ന് വേഗത്ത കുറഞ്ഞ പോലെ ഒരു തോന്നലായിരിക്കും സൈക്കിളില് സഞ്ചരിക്കുമ്പോള് .. എല്ലാവരും അതി വേഗത്തില് പോകുമ്പോള് നമുക്ക് എന്നും കാണാത്ത കാഴ്ചകള് ഒക്കെ കണ്ട് പതുക്കെ പോകാം .. പൂര്ണ്ണമായി നിമഗ്നമായി സൈക്കിള് ചവിട്ടുന്നത് ഒരു ധ്യാനാത്മകമായ അനുഭവമാണെന്ന് ഞാന് പറയും .. എടുപിടി എന്ന് - എവിടെയെങ്കിലും എത്താനുള്ള പാച്ചിലാകരുത് .. സമയം എടുത്ത് - പതുക്കെയുള്ള ഈ മെല്ലെപ്പോക്ക്, നമുക്ക് നമ്മിലേക്ക് നോക്കാനുള്ള ഒരു വാതില് തുറന്ന് തരും .. നടന്ന് പോകുന്നതിനെക്കാളും സൈക്കിള് യാത്രക്ക് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട് .. അത് വളരെ വ്യക്തിപരമായ ഒരു അനുഭവം ആണ് ..<br /><br />പൂര്ണമായി മുഴുകി സൈക്കിളില് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് തളര്ച്ചയേ അറിയില്ല ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116142978052481653?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1161076379684704072006-10-17T14:01:00.000+05:302006-10-20T07:25:51.120+05:30::സന്തോഷിന് വേണ്ടി കരയാന് ആരും ഇല്ലായിരുന്നു ::****<br /><br /><em><strong><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >ഇ</span></strong></em>ത്തവണ നാട്ടില് പോയപ്പോള് അഭിമുഖീകരിച്ച സംഗതി സന്തോഷിന്റെ മരണമാണ് .. എന്റെ ഒക്കെ ചെറുപ്പകാലം മുതലേ ഞാന് കാണുന്ന ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായിരുന്നു സന്തോഷ് .. സൊസൈറ്റിയില് പാല് വാങ്ങാനും, പീടികയില് ഇരുന്ന് 'നാട്ടുരാഷ്ട്രീയം' പറയാനും, ഉത്സവകാലത്ത് രാത്രി നടക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലും ഒക്കെ സജീവമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്... പത്ത് നാല്പത് വയസ്സ് കാണും ..<br /><br />നാട്ടില് നിന്ന് 'ഗുണം' പിടിക്കില്ല എന്ന് കണ്ടാണ് സന്തോഷ് ഗള്ഫിലേക്ക് കടന്നത് .. അവിടെ നല്ല ഒരു ജോലിയും ആയിരുന്നു എന്ന് കേട്ടിരുന്നു .. പിന്നെ ഞാനും മറന്നു സന്തോഷിനെ .. ഗള്ഫില് പോയതിന് ശേഷം ഞാന് സന്തോഷിനെ വളരെ ചുരുക്കമേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ .. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരുനാള് അമ്മ വിളിച്ചാണ് പറഞ്ഞത് - സന്തോഷിന്റെ മരണവിവരം .. ആദ്യം സങ്കടം തോന്നി . പിന്നെ ഞാനും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് കരുതിയത് - "ഹോ അവന് ഏതായാലും കല്യാണം ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ .."<br /><br />നാട്ടിലെത്തിയതിന്റെ പിറ്റേന്നാണ് ശവം വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത് .. ഞാനും പോയി ആ വീട്ടില് .. ആകെ ഒരു മൂകതയാണ് .. നോക്കുമ്പോള് ആരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവും ഇല്ല .. സാധാരണ മരണ വീട്ടില് കാണുന്ന തേങ്ങലുകള് അവിടെയില്ലായിരുന്നു .. ഒരു നിസ്സംഗത - എല്ലാ മുഖത്തും .. ഒരു തരം forced silence ഉണ്ട് ആ വീട്ടില് മുഴുവന് .. ആള്ക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിലും പെട്ടിയില് കിടക്കുന്ന സന്തോഷിന്റെ ഏകാന്തതയായിരുന്നു എന്നെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചത് ..<br /><br />മനുഷ്യാവസ്ഥകളിലെ ഒരു ഘട്ടം ആണ് ഇതും എന്ന് തോന്നി .. കുടുംബ കേന്ദ്രീകൃതമായ സമൂഹത്തില് ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കുന്നവന് മരണത്തിലും ഒറ്റക്ക് തന്നെയാണ് .. relationships are very hard to understand ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-116107637968470407?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1157953113911721532006-09-11T11:06:00.000+05:302006-09-11T11:12:35.930+05:30::ചിക്കു എന്ന അണ്ണാന്കുഞ്ഞ് ::<span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong><em>ക</em></strong></span>ഴിഞ്ഞ തവണ നാട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോള് മനസ്സില് നിറയെ ചിക്കുവായിരുന്നു .. തേങ്ങ പറിക്കുമ്പോള് താഴെ വീണു പോയാതായിരുന്നുവത്രെ .. ആ സമയത്ത് കണ്ണ് തുറന്നിട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .. ഉടനെ തന്നെ അമ്മയും സിന്ധുവും കൂടെ അവനെ എടുത്ത് ഒരു വലക്കൂട്ടിലാക്കി .. കറങ്ങി നടക്കുന്ന കറുംബിപ്പൂച്ചയില് നിന്നും അവനെ രക്ഷിക്കാന് അതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ മാര്ഗം ..<br /> ആദ്യമൊക്കെ അവനു വലിയ പേടിയായിരുന്നുവത്രെ .. കഴിക്കാനും കളിക്കാനും ഒക്കെ. പിന്നെ പതിയെ അവനും വീട്ടിലെ ഒരംഗത്തെപ്പോലെയായി .. സിന്ധു അവനെയെടുത്ത് മാവിന്റെ താഴത്തെ നിലയില് കൊണ്ടു വിടും .. അല്പം ഓടിക്കഴിഞ്ഞ് ചങ്ങാതി വന്ന് വീണ്ടും കയറും കൂട്ടില്. ചെറുതെങ്കിലും കൂട് അവനങ്ങ് പിടിച്ചു . ആരെയും പേടിക്കാതെ കഴിക്കാമല്ലോ ശിഷ്ടജീവിതം !!!<br /> അങ്ങനെ ഞങ്ങള് എത്തിയത് വരെ അവന് നന്നായി ഓടിയും ചാടിയും കളിച്ച് വീട്ടുകാരുടെ ഉണ്ണിയായി കഴിഞ്ഞു .. ഞങ്ങള് എത്തിയപ്പോള് ആകെ ഒരു പരിഭ്രമം .. നീല ആദ്യമായാണ് ഒരണ്ണാന് കുഞ്ഞിനെ ഇത്ര അടുത്ത് കാണുന്നത് .. അവള്ക്കും ഒരു പരിഭ്രമം .. പിന്നെ കൌതുകം .. അവന്റെ നീണ്ട നാവും ,, ഛില് ഛില് ഒച്ച വച്ചുള്ള ഓട്ടവും ഒക്കെ അവളില് ഒരു വല്ലാത്ത സന്തോഷം ആണുണ്ടാക്കിയത് .. മാവിന്റെ കൊമ്പത്ത് അവനെ വിട്ടാല് ഓടി വന്ന് താരയുടെ കൈയില് നിന്നും കടല തട്ടിപ്പറിക്കും .. മാവിലക്കൂട്ടത്തിന്റെ പിന്നില് ഒളിച്ചിരുന്ന് നമ്മളെ ഒക്കെ പറ്റിക്കും അല്പനേരം .. പിന്നെ പതിയെ പമ്മി വന്ന് ഛില് ഛില് ഓച്ചയുണ്ടാക്കും .. അങ്ങനെ തോറ്റ് നമ്മള് പിന്മാറിയാല് ചുറ്റിലും നോക്കി പതിയെ വന്ന് കൂട്ടില് കയറി കിടക്കും .. ആരെങ്കിലും വന്ന് കൂട് എടുത്ത് കൊണ്ടു വരുന്നത് വരെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കതെ കിടക്കും .. ജിംഗിള് കുട്ടന് ഒരിച്ചിരി കെറുവൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു - എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ചിക്കുവിലേക്ക് പോകുന്നതില് ..<br /> അങ്ങനെ പോയി കുറേ നാള് .. ഒരു നാള് നമ്മള് വിചാരിച്ചു അവനെ കുറിച്ച് ഒരു ഫോട്ടോ ഫീച്ചര് ചെയ്യണം എന്ന് .. എല്ലാ നീക്കങ്ങളും കാമറയില് പകര്ത്തി ഒരു കൊച്ചു വീഡിയോ .. അങ്ങനെ മുഹൂര്ത്തം ഒക്കെ നോക്കി സ്ക്രിപ്റ്റിനെ പറ്റിയൊക്കെ ചിന്തിച്ച് ഗണിച്ച് കൂട്ടി ഒരു ദിനം കരുതിയിരിക്കുകയായിരുന്നു ... തലേന്ന് രാവിലെ സിന്ധു അവനെ എടുത്ത് മരക്കൊമ്പില് കൊണ്ടിരുത്തി .. നാളെ ഒരു സ്റ്റാര് ആകാന് പോകുന്ന ആളല്ലെ .. പോയി fresh ആയിട്ടൊക്കെ വാ .. ചിക്കൂട്ടനെ കൂട് തുറന്ന് വിട്ട് സിന്ധു തുണി അലക്കാന് പിന്നിലേക്ക് പോയി .. പിന്നെ ഇച്ചിരി കഴിഞ്ഞ് വന്ന് നോക്കിയിരുന്നുവത്രെ .. കണ്ടില്ല അവനെ .. മാവിന് തുമ്പത്ത് നിന്നും അവന് യാത്ര മുരിങ്ങ മരം വരെ നീട്ടിയിരുന്നു .. സിന്ധു തിരിച്ച് പോന്നു .. പിന്നെ അര മണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ഒന്നു കൂടെ പോയി നോക്കി .. അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ലത്രെ ചിക്കൂട്ടനെ .. സിന്ധുവിന് എന്തോ ഒരു വല്ലായ്ക തോന്നി .. എന്നാലും കുറുമ്പന്റെ വിരുതുകള് അറിയാമായിരുന്നത് കൊണ്ട് സിന്ധു തിരിച്ച് പോയി .. പിന്നെയും ഏറെ നേരത്തേക്ക് അവനെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല .. പിന്നെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഒരു നീണ്ട നിലവിളി കേട്ടു ഛില്ല്ല്... ല്ല് ... ഛില് ..... ചില് ചില് .. സിന്ധു ഓടി വന്ന് മുറ്റത്തൊക്കെ നോക്കി .. എങ്ങും കണാനില്ല .. ജിംഗിള് ചെവി രണ്ടും ഉയര്ത്തി ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്നു .. കറുമ്പിയെയും കാണാനില്ല .. സിന്ധുവിന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി .. തിരഞ്ഞു നടന്നു അവനെ അവിടെയൊക്കെ ... ഒരു മരത്തുഞ്ചത്തും കാണാനില്ല .. അപ്പോള് ശബ്ദവും കേള്ക്കാനില്ലായിരുന്നു ...<br /> <br /> ദൂരെ കയ്യാലപുറത്ത് കറുമ്പി ഒളിഞ്ഞ് നോക്കിക്കൊണ്ട് നടക്കുന്നുണ്ട് .. ജിംഗിള് ഇപ്പോഴും ചെവികള് കൂര്പ്പിച്ച് അങ്ങോട്ട് തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുകയാണ് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-115795311391172153?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1157826345185330092006-09-09T23:52:00.000+05:302006-09-09T23:55:45.230+05:30:: ഉത്രാടത്തലേന്ന് കണ്ട സ്വപ്നം ::<span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> വ</span></span>ടക്കുംനാഥന്റെ വ്യാജ CD കണ്ടാണ് തലേന്ന് ഉറങ്ങിയത് ... ഒന്നാം തരം സിനിമയും രണ്ടാം തരം സിനിമയും അല്ലെങ്കിലും ഉറക്കത്ത് പിഷാരോടി പുറം മനസ്സില് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നറിയാം .. ആ സിനിമ ഒന്നു കൂടെ കണ്ടു ഞാന് - സ്വപ്നത്തില് ... കഥ പോകുന്നതിങ്ങനെ .<br /><br />പിഷാരോടി നാട്ടില് വലിയ പണ്ഢിതനും പേരുകാരനൊക്കെയായി മാറിയപ്പോള്, വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും ഒക്കെ പിഷാരോടിയോട് ഇനിയും വേദാന്തത്തില് വലിയ പഠനങ്ങള് ഒക്കെ നടത്തണം എന്ന് നിര്ബന്ധിക്കുകയാണ് .. ഒടുക്കം പിഷാരോടിമാഷ്, ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട് പോകുന്നു .. ഉടനെ പഠനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് വരാം എന്ന വാക്കോടെ ... പെട്ടിയും തൂക്കി പോകുന്ന പിഷാരോടി മാഷ് പിന്നെ തിരിച്ച് വരുന്നില്ല .. ഒടുവില് അമ്മയും അനുജനും അദ്ദേഹത്തെ അന്വേഷിച്ച് പോകുന്നു ഹിമാലയ ദേശത്തേക്ക് .. അവിടെ അവര് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തിയപ്പോള് തിരിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് വരാനായി നിര്ബന്ധിക്കുകയാണ് .. ആദ്യം ഒക്കെ തടസ്സം പറഞ്ഞ പിഷാരോടിമാഷിന് അമ്മയുടെ emotional blackmailing'ന് മുന്പില് തിരിച്ച് വരിക മാത്രമേ വഴിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ..<br /><br />സിനിമയുടെ രണ്ടാം ഭാഗത്ത്, നാട്ടില് തിരിച്ചെത്തിയ പിഷാരോടി മാഷ് കടന്നു പോകുന്ന സംഘര്ഷങ്ങളാണ് പിന്നെ .. അറിവിന്റെ മറ്റൊരു തലത്തില് കടന്ന പിഷാരോടി മാഷ് ജന്മ നാട്ടില് വലിയ ഒരു misfit ആവുന്നു .. അദ്ദേഹം പറയുന്നത് നാട്ടുകാര്ക്കും വീട്ടുകാര്ക്കും മനസ്സിലാവുന്നില്ല .. തിരിച്ചും .. പിഷാരോടി മാഷിന് അങ്ങനെയേ ആകുവാന് ആകുമായിരുന്നുള്ളൂ .. ഒടുക്കം കനത്ത സംഘര്ഷങ്ങള്ക്കും നിശ്ശബ്ദതക്കും ശേഷം തിരിച്ച് പോകുന്ന പിഷാരോടി മാഷിന്റെ long shot'ഓട് കൂടി സിനിമ അവസാനിക്കുന്നു ..<br /><br />ഓരോ ദേശത്തിനും ഓരോ wavelength ഉണ്ട്.. ആ wavelength അനുസരിച്ച് ആണ് ദേശവും ദേശക്കാരും ചിന്തിക്കുന്നതും ജീവിക്കുന്നതും .. ആ ഒരു frame'ന് പുറത്ത് കടക്കുന്നതോടെ ഒരുവന് ആ ദേശത്ത് misfit ആയി മാറുന്നു .. അത് ആരുടെയും കുറ്റമല്ല ..<br /><br />പിന്നെ സ്വപ്നം കണ്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള് വടക്കുംനാഥന് എന്ന പടം ഇങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കില് നന്നാവും എന്ന് തോന്നി ...<br /><span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-115782634518533009?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1149831029113811252006-06-09T10:59:00.000+05:302006-06-09T11:05:01.630+05:30::മലര്'ന്റെ സ്വപ്നം::<span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong><em>മ</em></strong></span>ലര് രാവിലെ 5:30 മണിക്ക് ഉണര്ന്ന് വീട്ടുജോലികള് തീര്ക്കും. 6:00 മണിക്ക് സൈക്കിള് എടുത്ത് ഒരൊറ്റ വിടല് - മാറത്തഹള്ളിയില് നിന്നും മാരുതി നഗര്'ലേക്ക്. സമീര്'ന്റെ വീട്ടില് ചായ വരെ മലര് വന്നാലേ ഉണ്ടാകൂ .. 7:30'ന് പണി തീര്ത്ത് തിരിച്ച് മാറത്തഹള്ളിയിലേക്ക്. പുതുക്കനി ഉറക്കം ഉണര്ന്ന് കൃത്യങ്ങളൊക്കെ കഴിച്ച് ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും. മലര് കനിയെ ആഹാരം കഴിപ്പിച്ച് കുപ്പായം ഇടീക്കും. മുടിയൊക്കെ ചീകി സൈക്കിള്ന്റെ പിന്നില് കനിയെ ഇരുത്തി നേരെ പബ്ലിക് സ്കൂളിലേക്ക് ആണ് അടുത്ത യാത്ര. കനിയെ സമയത്ത് സ്കൂളിലെത്തിച്ച് തിരിച്ച് വരും മാരുതി നഗര്'ലേക്ക്. പിന്നെ 'കുട്ടന് തമ്പുരാന്റെ' വീട്ടിലാണ് മലര് പോകുന്നത്. അവിടെ അപ്പോഴേക്കും സുദര്ശനും കൃഷ്ണയും സ്കൂളിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. മലര്'ന്റെ ആദ്യത്തെ ജോലി, വീട് വൃത്തിയാക്കലാണ്. സുദര്ശന് ആണ് കൂട്ടത്തില് കൂടുതല് വികൃതി !!! കുഞ്ഞിക്കൈ എത്തുന്നിടത്തൊക്കെയുള്ളത് അവന് തകര്ത്ത് മാത്രമേ മുന്നേറാറുള്ളൂ .. ഒക്കെയും കഴിഞ്ഞ് - അലക്കല്, പാത്രം കഴുകല്, അടിക്കല്-തുടക്കല്, ... എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് 11 മണിക്ക് മലര് നമ്മുടെ അടുക്കല് എത്തും. ഇവിടെയും അടുത്ത റൌണ്ട് അടിക്കല്-തുടക്കല്. താര കരുതി വച്ചിരിക്കുന്ന പ്രാതല് പൊതിഞ്ഞെടുക്കും. പിന്നെ ഒരൊറ്റ ഓട്ടം - വീട്ടില് പോയി ഉച്ച ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി നേരെ സ്കൂളിലേക്ക്. കനിയെ ഊട്ടി മലര് വീണ്ടും വരും മാരുതി നഗറിലേക്ക്. ഇനി ഉച്ച മുഴുവന്-വൈകുന്നേരം വരെ ജോലി അറുമുഖത്തിന്റെ വീട്ടില്.. അവിടെ അറുമുഖത്തിന്റെ അച്ചനും അമ്മയും കുഞ്ഞും മാത്രമേയുള്ളൂ .. അങ്കിലും എത്ര എടുത്താലും തീരാത്ത പണിയാണ്. വൈകുന്നേരം വീണ്ടും സ്കൂളില് പോക്ക്. കനിയെ കൂട്ടി ട്യൂഷന് ടീച്ചര്'ന്റെ അടുക്കല് കൊണ്ടുചെന്നാക്കും. 6 മണിക്ക് ചെന്ന് കനിയെയും കൂട്ടി മലര് വീട്ടിലെത്തും. കനിയെ കുളിപ്പിച്ച് പഠിക്കാന് ഇരുത്തി രാത്രിയിലേക്കുള്ള അഹാരം ഉണ്ടാക്കാന് തുടങ്ങും. കനിയുടെയും മലര്'ന്റെയും ദിനം 9 മണിയാവുന്നതോടെ തീരും...<br /><br /> * * *<br />താര ഇന്നലെ ഈ കഥകള് പറഞ്ഞപ്പോള് ശരിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടിപ്പോയി എനിക്ക്.. മലര്'ന് ഒരു സ്വപ്നം ഉണ്ട് . കനിയെ പഠിപ്പിക്കണം - ഒരു ഉദ്യോഗക്കാരിയാക്കണം .. കനിക്ക് അവളെ സഹായിക്കാന് കഴിയുന്നതിന്റെ പരമാവധി അവര് ചെയ്യുന്നു .. കഴിയാത്തത് കൊണ്ടാണ് ട്യൂഷന് ടീച്ചര് ന്റെ അടുക്കല് അയക്കുന്നത്.. ഇന്നലെ മലര്'ന്റെ കഥ സംസാരിച്ചിരുന്നപ്പോള് ഞങ്ങള്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഭയം, HIGHLY COMPETATIVE ആയ ഈ സമൂഹത്തില് മലര്'നും കനിക്കും ഉള്ള വെല്ലുവിളികള് ഏറെ ഏറെയാണ്... എല്ലാ ഊര്ജവും മലര് കനിയുടെ പഠനത്തിന് തന്നെ വിനിയോഗിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയാണോ !! കനി അഥവാ ഈ യജ്നത്തില് വഴുതി പോകുകയാണെങ്കില് എന്താവും സംഗതി ... നമ്മുടെ ഭയങ്ങള് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരുന്നു .. എന്തൊക്കെയായാലും മലര്'ന് അതൊന്നുമൊരു പ്രശ്നമേയല്ല .. മലര് ചിന്തിക്കുന്നത് logical ആയിട്ടല്ല .. അവര്ക്ക് തന്റെ സ്വപ്നം മാത്രമാണ് മുമ്പില് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114983102911381125?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1149482215911615332006-06-05T09:57:00.001+05:302006-06-05T21:56:00.770+05:30::കനകപുര റോഡിലെ പുളിമരങ്ങള് എന്നോട് പറയുന്നത് .. ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#cc0000;">സോ</span></em></strong>മനഹള്ളിയിലേക്കുള്ള യാത്രയില് കനകപുര റോഡിലെത്തുമ്പോള് നമ്മള് നിശ്ശബ്ദരാവും .. പിന്നെ അങ്ങോട്ട് റോഡിനിരുവശവുമുള്ള മരങ്ങള് ആണ് നമ്മുടെ കൂട്ടുകാര് .. ഓരോ മരത്തിനും ഓരോ കഥകള് പറയാനുണ്ടാവും .. നൂറ്റണ്ടുകളുടെ പഴക്കം ഉള്ള കൂറ്റന് മരങ്ങള് .. രാജപ്രതാപത്തോടെ തന്നെ വഴിയോരത്ത് തണല് വിരിച്ച് നിന്നു .. മരങ്ങള് എന്നും എനിക്ക് ഒരു fantacy ആണ് .. കാറിലിരുന്ന് ചുറ്റിനും ഉള്ള പുളിമരങ്ങളോട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് നീങ്ങുകയാവും ഞാന് ... നഗരത്തില് ഭംഗിയുള്ള മഴ കാണാനും എനിക്ക് ഇവിടം വരെ വരണം .. നാട്ടില് ഓടിന്റെ ചാലുകളിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന മഴ നിരനിരയായി പെയ്യുന്നതും കണ്ട് മണിക്കൂറുകളോളം നിന്നിട്ടുണ്ട് .. കുട്ടിക്കാലത്തെ മഴ ഓര്മകള് എനിക്ക് ഓടിന്റെ ചാലുകളിലൂടെയും പാത്തികളിലൂടെയും വരുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളാണ്. ഇവിടെ മഴ പുളി മരങ്ങള്ക്കിടയിലൂടെ ഊര്ന്ന് ഊര്ന്ന് ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന സൂചി വെള്ളങ്ങള് ആണ് .. പിന്നെ മുടിത്തെയ്യത്തിന്റെ രൌദ്രതയും ചിലസമയങ്ങളില് ...<br /><br />***<br />ഒരിക്കല് ഞാന് ഒരു മുത്തശ്ശി മരത്തിന്റെ അരികില് കാര് നിര്ത്തി ഇറങ്ങിയപ്പോള് മരം പറയുകായിരുന്നു,<br /><br />"എടാ കള്ളതിരുമാലീ .. നിന്നെ പോലെ 100 പേര് വന്ന് മൂത്രം ഒഴിച്ചാലും എന്റെ ഒരു വേരിനു പോലും ഇളക്കം തട്ടുകയില്ല .. "<br /><br />"അഹങ്കാരീ നിന്റെ over confidence ഇച്ചിരി കൂടുന്നുണ്ട് ..."<br /><br />മര മുത്തശ്ശി വിടാനുള്ള ഭാവമില്ലായിരുന്നു .. " നിന്നോടൊക്കെ എന്തിനാ മോനേ ഞാന് അഹങ്കാരം കാട്ടുന്നേ .. നിന്റെ മൂന്ന് തലമുറയെ ഞാന് കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .. എല്ലാവരും വരും ഇവിടെ വന്ന് വലിയ എന്തോ ആണെന്ന മട്ടില് വന്ന് നോക്കിയിട്ട് പോകും ... എനിക്ക് പലപ്പോഴും ചിരി പൊട്ടും കാണുമ്പോള് !! .. മേത്തൊക്കെ ചാര നിറം പൂശി ഒരു കൂട്ടം ആളുകല് വരാറുണ്ടായിരുന്നു .. അവര് വന്ന് എന്റെ ചുറ്റിനും നിന്ന് അട്ടവും പാട്ടും .. ഹോ ആകെ ബഹളമായിരിക്കും ... ആദ്യമൊക്കെ എനിക്ക് ദേഷ്യം വരും .. പിന്നെ താളത്തില് ഞാനും അങ്ങ് ഉറങ്ങിപ്പോകും ... എല്ലാം കഴിയുമ്പോള് അവര് എന്റെ മേല് ആണി അടിക്കുന്നത് കാണാം .. എനിക്ക് നോവുമെങ്കിലും ഞാന് അനങ്ങാതെ നിന്ന് കൊടുക്കും .. പിന്നെ അവര് ഒരു നൂലു കൊണ്ടെന്നെ ചുറ്റും .. തമാശയൊന്നുമല്ല .. എന്നെ കെട്ടിക്കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടോ പോകാനുള്ള പുറപ്പാട് പോലെയായിരിക്കും എല്ലാവരുടെയും ഭാവം .. അങ്ങനെ ഒരു കൂട്ടര് .. എത്രയൊ എത്രയോ പേരെ ഞാന് ഇവിടെ ഈ ഇരിപ്പില് ഞാന് കാണുന്നു .. നിന്നോടെന്തിന് ഞാന് അഹങ്കാരം കാണിക്കണം കുഞ്ഞെ ...!! ഒരിക്കല് ഒരു ആനയും ആനക്കാരനും ഇവിടെ വന്നിരുന്നു .. എനിക്ക് നല്ല ഫലിതം തോന്നി .. ആദ്യം എനിക്ക് തോന്നിയത് ആന എവിടെനിന്നൊ ഒരു പനമ്പട്ട വലിച്ച് വരുന്നതാണെന്ന് .. അടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് അങ്ങേര് ആനയെ ഇട്ട് വല്ലാതെ തല്ലുന്നുണ്ടെന്ന് .. പാവം ആന .. ആദ്യം എന്റെ ആ നീണ്ട് നില്ക്കുന്ന ചില്ലയില്ലെ - അത് വച്ച് ഒരു പെട വച്ച് കൊടുത്താലോ എന്ന് കരുതി ഞാന് .. പിന്നെ കരുതി വേണ്ട എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കാം .. ആനക്കാരന് വന്ന് ആനയെ ചങ്ങല കൊണ്ട് എന്റെ മേല് ബന്ധിച്ച് എങ്ങോട്ടോ പോയി .. ആനയാണെങ്കില് അങ്ങേര് പോയ തക്കം നോക്കി ചങ്ങല വലിച്ച് പൊട്ടിക്കാന് വേണ്ടി വലിയും .. എനിക്ക് നന്നായി വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... ആനയുടെ കണ്ണീര് കണ്ടപ്പോള് ഞാന് ഒന്നും പറയാതെ നിന്ന് കൊടുത്തു .. പാവം .. വലിയുടെ വേദനയെക്കാള് എനിക്ക് നൊന്തത്, വലി ഫലിക്കാതെ വന്ന് തളര്ന്ന ആന പിന്നെ എന്റെ മേല് അവന്റെ പാറ പോലത്തെ പുറം വച്ച് ഉരക്കാന് തുടങ്ങിയതാണ് .. വല്ലതെ ദേഷ്യം വന്നു എനിക്ക് .. ഈ പുറക് വശത്ത് കാണുന്ന പാണ്ട് പോലത്തെ ഈ കലയില്ലെ .. അത് അന്ന് ഉണ്ടായതാണ് .. പുറക് വശത്തായത് കൊണ്ട് ഭാഗ്യം റോഡിന് നേരെയുള്ള വശത്തായിരുന്നെങ്കില് എന്താവുമായിരുന്നു .. ജീവിത കാലം മുഴുവന് പാണ്ടും വച്ച് ഞാന് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്പില് നാണം കെടില്ലായിരുന്നോ .. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ആനക്കാരന് ആടിയാടി വരുന്നത് കണ്ടു ... എന്ത് പറ്റിയോ ആവോ .. എങ്ങനെയൊക്കെയോ വന്ന് ആനയെയും അഴിച്ച് കൊണ്ട് അവന് നടന്ന് പോയി ... പാവം .. - എന്റെ ഒരു തകരാര് ഇതാണ് .. ആരോടും എനിക്ക് കനപ്പിച്ച് ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാന് കഴിയില്ല .. പിന്നല്ലെ അരെയെങ്കിലും ശിക്ഷിക്കുന്നത് ... എങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കും .. ഞാന് തന്നെ ഓക്സിജനും ആഹാരവും തണലും ഒക്കെ കൊടുത്ത് വളര്ത്തുന്ന കുട്ടികളെ ഞാന് തന്നെ എങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കും ... എന്നാലും ചില നേരത്തെ ഇവരുടെ കുരുത്തക്കേടൊക്കെ കാണുമ്പോള് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒക്കെ വരാറുണ്ട് കേട്ടൊ .. ഒരു നാള് എന്റെ കുരുക്കള് എല്ലാ കൊല്ലവും വന്ന് എടുത്ത് കൊണ്ടു പോകുന്ന ഒരു മഹാന് വന്ന് എന്റെ ഒരു വലിയ ചില്ല മുറിക്കാന് തുടങ്ങി .. ആദ്യം ഒരു കിഴുക്ക് വച്ച് കൊടുക്കന് തോന്നി.. പിന്നെ അങ്ങേര് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോള് ഒന്നും ചെയ്യാന് തോന്നിയില്ല ... വീട് പണിയാന് മോന്തായതിന് പാകത്തില് ഒരു നീളം വേണം എന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടു ... വീട് മേയുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു മരച്ചില്ല ചോദിച്ചാല് ഞാന് എങ്ങനെ കൊടുക്കതിരിക്കും നീ പറ .. എനിക്ക് ഏറ്റവും നൊന്ത ദിനമാണത് .. എന്റെ മരത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയും ഏറ്റവും കൂടുതല് പുളിങ്കുരു ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നതും എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആ ചില്ലയായിരുന്നു ... എന്നലും ഞാന് ഇന്ന് സങ്കടപ്പെടുന്നില്ല .. കാരണം ഒരു വീട് മേയാന് കഴിഞ്ഞല്ലോ .. ആളുകള് എന്നെ വന്ന് സ്നേഹിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള് എനിക്ക് ഭയങ്കര സന്തോഷമാണ് .. ഒരിക്കല് ഒരു പറ്റം കുട്ടികള് വന്ന് ഇവിടെ ആട്ടവും പാട്ടും ഒക്കെയായിരുന്നു .. എന്തൊരു ബഹളം .. അവര് എന്തൊക്കെയോ ചര്ച്ച ചെയ്യുന്നതും എന്തൊക്കെയൊ എഴുതിയെടുക്കുന്നതും ഒക്കെ കാണാമായിരുന്നു .. എത്രയോ ടണ് ഓക്സിജന് ഞാന് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെന്നോ .. ഒക്കെ അവര് പറയുന്നത് ഞാന് കേട്ടു .. എനിക്ക് കനക്കിലെ മായാജാലമൊന്നും പിടികിട്ടിയില്ല .. എന്നാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു - അവര് എന്നെ നന്നായി സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് .. അത് മതി എനിക്ക് .. വൈകുന്നേരം മുടന്തനായ ഒരു കുട്ടി വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച് ഒരു ഉമ്മ തന്നു .. ഇതാ നോക്ക് എന്റെ ചില്ലകളൊക്കെ ആനന്ദം കൊണ്ട് പുളകിതനായി ... കുട്ടികളെയൊക്കെ എനിക്ക് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ് .. അവരുടെ ചിരിയും കളിയും കേട്ടിരിക്കുമ്പോള് എനിക്ക് മഴ വരുമ്പോഴത്തെ സന്തോഷമാണ് .. എത്രയോ കാക്കകള്, അണ്ണാറക്കണ്ണന്മാര് ... പരുന്തുകള് .. കുറുമ്പന്മാരായ കുരങ്ങന്മാര് .. പേരറിയാത്ത എത്രയോ കിളികള് .. ഉറുമ്പുകള് എത്രയോ എത്രയോ ജീവജാലങ്ങള് എന്റെ കുടക്ക് കീഴില് ഇന്ന് സുരക്ഷിതരാണ് .. ഒക്കെയും നീ കാണുന്നതല്ലേ .. എന്നിട്ടും നീയെന്നെ അഹങ്കാരീ എന്ന് വിളിച്ചല്ലോ താടീ - കള്ളത്താടീ .. "...<br /><br />അന്ന് ആണ് ഏറെ നേരം ഞാന് മര മുത്തശ്ശിയോട് സംസാരിച്ച് ഇരുന്നത് ... എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ആനന്ദ തന്തുലിതമായ ദിനവും അത് തന്നെയായിരുന്നു .. അങ്ങനെ കുറേ നാളുകള് .. എപ്പോഴും ഗുരുകുലത്തില് പോകുമ്പോള് .. മുത്തശ്ശ്യേ .. ഞാന് പോന്നേ .. എന്ന് വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് അങ്ങ് പോകും ..<br /><br />"നിനക്ക് ഇപ്പൊള് ഇവിടെ വന്ന് ഒന്നിരിക്കാന് പോലും നേരം ഇല്ലാണ്ടായി .."<br /><br />"ഇല്ല ഞാന് അടുത്ത തവണ വരാം .."<br /><br />***<br />കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞു .. ബാങ്കളൂര് നഗരം വളര്ന്ന് വളര്ന്ന് അങ്ങ് മര മുത്തശ്ശിയേക്കാളും വലുതായി ... ഒരു നാള് പത്രത്തില് കണ്ടു, കനകപുര റോഡ് വലുതാക്കാന് പോകുന്നു എന്ന് .. അന്ന് അത് അലക്ഷ്യമായി വയിച്ച് വിട്ടു .. അന്നൊന്നും കരുതിയിരുന്നില്ല ആര്ക്കെങ്കിലും മര മുത്തശ്ശിയെ തൊടാന് പറ്റുമെന്ന് .. പിന്നെ മന്തി സഭകള് പലത് മാറി .. എല്ലാവരും കനകപുര റോഡിനെ പറ്റി തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് സംസാരിച്ചു - പിന്നെ മറന്നു .. അങ്ങനെ കുറേ നാള് .. ഒരു നാള് പത്രത്തില് വീണ്ടും ഒരു വാര്ത വന്നു .. കനകപുര റോഡിന്റെ പണി ആരംഭിക്കാന് പോകുന്നു എന്ന് ..<br />...<br /><br />പിന്നെ എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു ...<br /><br />...<br /><br />ഇത്തവണ ഗുരുകുലത്തില് പോയപ്പോള് ഞാന് തല കുനിച്ചിരുന്നു .. നിവര്ന്ന് നോക്കാന് എനിക്ക് ധൈര്യം ഇല്ലായിരുന്നു .. മര മുത്തശ്ശി അവിടെ വഴിയോരത്ത് തന്നെയുണ്ട് .. ദൂരെ നിന്നും ഞാന് കണ്ടു ... വഴി നീളെ പിഴുതു മറിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന മരങ്ങള് ... JCB ഭീമന് രൌദ്രനായി ഊരു ചുറ്റുന്നു അവിടെയൊക്കെ ... ദിനോസോറിന്റെ പോലത്തെ കൈകളുമായി അവന് പുളിമരങ്ങളെയൊക്കെ ചുവടോടെ പിഴുതെടുക്കുകയാണ് ... എന്റെ മരമുത്തശ്ശി ദൂരെ നിന്നും കരയുന്നുണ്ട് ..<br /><br />" ഏയ് .. നീ എന്താ എന്റെ അടുത്ത് വരാത്തത് ... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു ... എന്റെ ഊഴവും അടുത്തു ... എന്നെയും അവര് .. ഏയ് .. താടീ .. എന്റെ അഹങ്കാരമൊക്കെ പോയി .. നീ എന്നെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോ .. നമ്മളെയൊക്കെ ഒന്ന് രക്ഷിക്ക് .. എല്ലാവരും പോയി എന്റെ അടുക്കല് നിന്നു, .. കാക്കകളും കിളികളും ഒക്കെ പറന്ന് പോകുകയാണ് .. കുരങ്ങന്മാരൊക്കെ ഒരു ദിവസം രാവിലെ എവിടെയോ പോയി ... ഇന്നെനിക്ക് വര്ത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കാന് പോലും ആരും ഇല്ല ... നീ എന്താ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാത്തെ ... ഇതാ ഇവിടെയാണ് മുത്തശ്ശി ... എന്താ മോനേ നീ മറന്ന് പോയോ നമ്മളെയൊക്കെ .. "<br /><br />താരയും ഞാനും അന്ന് ഉറക്കെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... നിലവിളികള് കേള്ക്കാതിരിക്കാന് മാത്രം ഉറക്കെ ... ഇന്ന് പരിസ്ഥിതി ദിനമാണല്ലോ .. ഇന്നും നമ്മള് ഉറക്കെ സംസാരിക്കുകയാണ് .. നമ്മുടെ അലക്ഷ്യജീവിതവും, അഹങ്കാരവും, നിസ്സഹായതയും, ഒക്കെ ഒക്കെ മറച്ച് പിടിക്കാന് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114948221591161533?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1148390724452093872006-05-23T18:25:00.000+05:302006-05-25T06:07:47.593+05:30::അച്ചായന്റെ ദുഖം::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">പ</span></em></strong>ണ്ടൊക്കെ നമ്മുടെ സുഹൃത് സദസ്സുകളിലെ വളരെ active ആയ വ്യക്തിയായിരുന്നു അച്ചായന്. Oasis'ല് വച്ച് നടക്കുന്ന "നീണ്ട" ചര്ച്ചകളില്, കൊഴുപ്പ് കൂട്ടാന് അച്ചായന് ഒരു അനിവാര്യ ഘടകം തന്നെയായിരുന്നു അന്ന്..<br /><br />നമുക്കൊക്കെ മുമ്പേ തന്നെ അച്ചായന് അങ്ങ് പോയി കല്യാണം കഴിച്ചു കളഞ്ഞു. അതിനു ശേഷവും നമ്മള് പലതവണ കൂടി ... എന്നാലും അച്ചായന്റെ participation ഇച്ചിരി കുറയുന്നില്ലേ എന്ന് നമ്മള് ഒക്കെ അങ്ങേരെ കളിയാക്കുമയിരുന്നു അന്ന് .. അന്നൊക്കെ അതിന് counter അടിച്ച് തമാശകളെ വഴിതിരിച്ച് വിടാനും അച്ചായന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ചിലപ്പോഴൊക്കെ സഭകളില് ഷീജയും വരാറുണ്ടായിരുന്നു അച്ചായന്റെ കൂടെ. അങ്ങനെയുള്ള ദിവസങ്ങളില് നമ്മളൊക്കെ വളരെ "മാന്യമായ" തമാശകള് മാത്രമല്ലെ പൊട്ടിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നും പറഞ്ഞ് അച്ചായന് തന്നെ score ചെയ്യും !!! അങ്ങനെ .. അങ്ങനെ ...<br /><br />ഇന്ന് അച്ചായന് ഒരു ദുഃഖം ഉണ്ട് .. ഷീജക്കും .. ആദ്യമൊക്കെ ആ സംഗതി നമുക്കൊരു തമാശയായിരുന്നു .. പിന്നെ പിന്നെ അതെ ചൊല്ലി അച്ചായനും ഇച്ചിരി സീരിയസ് ആയി തുടങ്ങി .. ആപ്പോള് നമുക്കും ഒരു വല്ലായ്ക .. ആ വിഷയത്തെ കുറിച്ച് നമ്മള് സംസാരിക്കുന്നതും കുറഞ്ഞു .. അച്ചായനും ഒഴിഞ്ഞു മാറും ആ ചര്ച്ചകളില് നിന്നും .. അങ്ങനെ വന്ന് വന്ന് പിന്നെ നമ്മള് ആ വിഷയം ചര്ച്ചകളില് വരാതെ വളരെ സൂക്ഷിച്ച് സംസാരിക്കന് തുടങ്ങി .. അച്ചായനും അറിയാം നമ്മള് ശ്രദ്ധാപൂര്വമാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് .. മുമ്പൊരു ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയില് കണ്ട dialog പോലെ I know that you know that I know എന്ന മാതിരി ഒരു "നിശ്ശബ്ദത" .. പിന്നെ പിന്നെ നമ്മള് തമ്മില് കാണുന്നത് കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി .. ഇപ്പോള് വല്ലാതെ കുറഞ്ഞു എന്ന് തന്നെ പറയാം .. ഇങ്ങനെ കാണാതിരിക്കുമ്പോള് നമുക്ക് ഒരു വല്ലായ്മ ഉണ്ട് .. എന്നലും അവിടം നമ്മള് ശൂന്യമാക്കി ഇടുന്നു ... വലിയ സ്പേസിലെ ഒരു ചെറിയ സ്പേസിലെ ഒരു വലിയ ശൂന്യത ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114839072445209387?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1147888148606254012006-05-17T23:17:00.000+05:302006-05-23T22:38:48.573+05:30::ഒഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങള് ::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">ഇ</span></em></strong>ന്ന് ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കില് നില്ക്കുമ്പോള് വശത്ത് ആയി കണ്ട "പിസാഹട്" പഴയ ഒരു സംഭവം ഓര്മിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി .. ഒരിക്കല് താരയുടെ കൂടെ ഒരു പിസ കഴിക്കണം എന്ന് കരുതി ഇന്ദിരാനഗറിലെ പിസാഹട്ടില് പോകുകയുണ്ടായി .. എനിക്കു തോന്നുന്നു ആദ്യത്തെതും അവസാനത്തെതുമായ പിസ സന്ദര്ശനമായിരുന്നു അതെന്ന് .. അന്ന് അവിടെ ഒരു കുടുംബം വന്നിരുന്നു .. അച്ഛനും അമ്മയും കുഞ്ഞും പിന്നെ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് കൊണ്ട് ഒരു 'കുട്ടിയും'. കുട്ടി കുഞ്ഞിനെ 'നന്നായി' നോക്കാന് വേലക്ക് വച്ചിരിക്കുന്നതാണെന്ന് കണ്ടാല് അറിയാം .. കുഞ്ഞിയും ( താരയെ ഞാന് അങ്ങനെയാണ് വീട്ടില് വിളിക്കാറ് !! ) ഞാനും ആ കുട്ടിയെ ഒന്ന് നോക്കി - സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും നമ്മള് നമ്മുടെ കൊച്ചു വര്ത്തമാനങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു .. പിന്നീട് അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് അവര്ക്ക് ഓര്ഡര് ചെയ്ത ഭക്ഷണം വന്നു. വര്ണാഭമായ ഭക്ഷണം മേശമേല് നിരന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള് നേരത്തെ പറഞ്ഞ കുട്ടി കുഞ്ഞിനെ ഒരു കസേരയില് അമ്മയ്ക്ക് അരികില് കൊണ്ടു വന്നിരുത്തി. അതു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ആയമ്മ കുട്ടിയോട് പറയുകയാണ് -<br /><br /> "നീ പോയി പുറത്ത് നിന്നോ, വിളിക്കാം "<br /><br />നെഞ്ഞിനകത്ത് ഒരു ശൂന്യതയാണ് പെട്ടെന്നുണ്ടായത് .. മനുഷ്യര്ക്ക് എത്രപെട്ടെന്ന് ഇത്ര ചെറുതാവാന് കഴിയുന്നു .. പല പല ചിത്രങ്ങളും മനസ്സിലൂടെ മാഞ്ഞ് മറഞ്ഞ് പോയി ... കുഞ്ഞുന്നാളില് ഒരിക്കല് ഞാന് ചോറുണ്ണാന് മടി കാട്ടിയപ്പോള് - അമ്മയുടെ ശകാരത്തെ നേരിടാന് ആയി പ്ലേറ്റില് കൈയിട്ട് ചുമ്മാ പെറുക്കി കളിച്ചു .. അതിനിടെ വറ്റുകള് താഴെയും പോയി ശകലം ... പിന്നീടിത് കണ്ട അമ്മ, കോപം കൊണ്ട് ചുകക്കുകയും നിലത്ത് നിന്നും ചോറ് വാരി എന്നെ കൊണ്ട് തീറ്റിച്ചതും കൊള്ളിയാന് പോലെ മനസ്സിലൂടെ പാഞ്ഞു ... ജോലിയില്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലത്ത് ധനരാജിന്റെ കൂടെ താമസിക്കുമ്പോള്, വെറും ചോറ് തിന്ന് അത്താഴം കഴിച്ചതും ഓര്ത്തു ... പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വന്നിട്ടൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ജീവിതത്തില് പട്ടിണിയുടെ തീവ്രത എന്തെന്നറിയാം .. അതൊക്കെയും - പിന്നെ എന്തൊക്കെയൊ ഒക്കെയായിരുന്നു അവിടെയിരുന്നപ്പോള് മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയത് ... വലിയ എന്തൊക്കെയോ ഭാവിച്ച് നടക്കുന്ന ഇവരൊക്കെ എത്ര നിസ്സാരര് .. നിറകുടം തുളുമ്പില്ല എന്ന് പറയും ... ഒഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങളും തുളുമ്പില്ല ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114788814860625401?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1147679189144710332006-05-15T13:15:00.000+05:302006-05-22T23:25:07.046+05:30::ഉണ്ണിയപ്പം ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞാല്::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">നാ</span></em></strong>ട്ടില് പോയാല് ഇന്നുള്ള ഒരു പ്രശ്നം !! ആരെങ്കിലും എന്താണ് കഴിക്കാന് ഇഷ്ടം എന്ന് ചോദിച്ചാല് മറുപടി പറയാനാണ് .. !!! ഉണ്ണിയപ്പം ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞാല് അടുത്ത തവണ കാണുമ്പോള് ഒരു കിലോ ഉണ്ണിയപ്പം അതാ ലിസ്റ്റ്'ല് മുകളില് കാണും .. ഒരു ഉണ്ണിയപ്പം തിന്നാം .. രണ്ടെണ്ണം തിന്നാം .. ഒരു കിലോ ആയാല് ഉണ്ണിയപ്പത്തെ എപ്പോള് വെറുത്തു എന്ന് ചോദിച്ചാല് മതി ... ഞാനിപ്പോള് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല് പറയും കഞ്ഞിയും ചമ്മന്തിയും ആണ് ഇഷ്ടം എന്ന് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114767918914471033?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1147519407670531482006-05-13T16:52:00.000+05:302006-05-19T02:03:21.856+05:30::ഒരു രാത്രികാഴ്ച ::<span style="COLOR: rgb(153,0,0);font-size:180%;" ><span style="FONT-WEIGHT: bold; FONT-STYLE: italic">ഇ</span></span>ന്നലെ രാത്രി വൈകി ഓഫീസില് നിന്നും മടങ്ങി വരുമ്പോള്, എന്റെ പഴയ മനേജര് MG റോഡില് നിന്നും നിശാഗന്ധികളോട് വിലപേശുന്നത് കണ്ടു .. ഒരു വല്ലാത്ത ഒരു വല്ലായ്ക തോന്നി ..<br /><br />പാവം മനുഷ്യന് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114751940767053148?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1147421694699003262006-05-12T13:43:00.000+05:302006-05-12T13:51:28.320+05:30:: മഴ വന്നു മുറ്റത്തേക്ക് ::<span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong><em>മ</em></strong></span>ഴക്കാലം തുടങ്ങീന്നാ തോന്നുന്നത് ബാംഗളൂരില് .. കഴിഞ്ഞ 3 ദിവസമായി വൈകിട്ടാകുമ്പോള് മഴയായി ... അതു കൊണ്ട് രാത്രി ഉറക്കം സുഖം !!!<br /><br />പഴമക്കാര് ചിലര് പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട് .. ബാംഗളൂര് പണ്ട് വലിയ ഒരു ഉദ്യാനത്തിന്റെ നടുവില് ചില ചെറിയ ചെറിയ കെട്ടിടങ്ങള് ഉള്ള ഒരു സ്ഥലം ആയിരുന്നു എന്ന് .. വികസനം വന്ന് വല്ലാണ്ടങ്ങ് ആയപ്പോഴേക്കും .. കുറേ കെട്ടിടങ്ങള്ക്കിടയിലെ കൊച്ചു തോട്ടങ്ങള് ഉള്ള സ്ഥലം ആയി മാറി ഇവിടം ... നഗരം ഒരു തരത്തില് ഇന്ന് തിങ്ങിക്കൂടി പൂരപ്പറമ്പ് പോലെയായി .... ഓരോ ദിവസവും 5000 ത്തിന് മേലെ ആള്ക്കാര് പുതുതായി നഗരത്തില് വരുന്നുണ്ടത്രെ .. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാവണം കാലാവസഥയും വല്ലാതെ മാറി ... വേനല്ക്കാലം കേരളത്തെക്കാള് കടുപ്പമാണ് ഇപ്പോള് .. മഴപെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോള് ഇറങ്ങി ഒറ്റ ഓട്ടം വെച്ച് കൊടുക്കാന് ആണ് തോന്നുന്നത് ..<br /><br />എന്തായാലും മഴ പെയ്തല്ലോ .. ഇനി എല്ലാം മറക്കാം ..<br /><br />മഴ ശരിക്ക് ഉള്ള് നിറയെ ആവാഹിക്കണമെങ്കില് കാട്ടില് മഴപെയ്യുന്നത് കാണണം .. മഴയുടെ രൌദ്രത കാണണമെങ്കില് കടപ്പുറത്ത് പോയിരുന്ന് കടലില് മഴപെയ്യുന്നത് കാണണം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114742169469900326?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1147411237293555792006-05-12T10:46:00.000+05:302006-05-18T18:47:11.146+05:30അടിക്കുറിപ്പ് ....<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2256/2575/1600/achanum_makalum111.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2256/2575/320/achanum_makalum111.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114741123729355579?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1147233364110064362006-05-10T09:22:00.000+05:302006-05-10T09:28:16.843+05:30::ഏറ്റവും വലിയ സുഖം !!::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#cc0000;">ഒ</span></em></strong>രു സെന് കഥയാണിത് .. ഒരിക്കല് ഗുരുകുലത്തില് വച്ച് വിനയ പറഞ്ഞു തന്നതായിരുന്നു ..<br /><br />ഒരിക്കല് ഒരു ശിഷ്യന് സെന് ഗുരുവിനോട് ചോദിച്ചു .. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സുഖം എന്താണെന്ന് .. ഗുരു ഒന്നും പറയാതിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ശിഷ്യന് ചോദിച്ചു .. ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ആഹാരം കഴിക്കുന്നതാണോ ഏറ്റവും വലിയ സുഖം..<br /><br />"നല്ല ആഹാരം കഴിക്കുന്നതിലിള്ള സുഖം അത് കഴിച്ച് തീരുന്നതോടെ തീരുന്നു .."<br /><br />പിന്നെന്താണ് .. ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലം സന്ദര്ശിക്കുന്നതാണോ .. അതോ ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള സാധനങ്ങള് കൈക്കലാക്കുന്നതാണോ ...<br /><br />"നല്ല സ്ഥലം സന്ദര്ശിക്കുന്നതിലുള്ള സുഖം അവിടം സന്ദര്ശിക്കുന്നത് വരെയല്ലെയുള്ളൂ .. സാധനങ്ങള്ക്ക് തരാന് കഴിയുന്ന സുഖവും വളരെ വളരെ നൈമിഷികം മാത്രം "<br /><br />പിന്നെ എന്താണ് ഗുരോ ഏറ്റവും വലിയ സുഖം .. ??<br /><br />"ഏറ്റവും വലിയ് സുഖം എന്നത് സഖാക്കളുടെ സംഗമം ആണ് .."<br /><br />സഖാക്കള് എന്ന് പറയുമ്പോള് അടുത്ത കൂട്ടുകാരാണോ അതോ ബന്ധുക്കളാണൊ എന്താണ് അങ്ങുദ്ദേശിച്ചത് ..<br /><br />"സഖാക്കള് എന്നാല് അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കള് തന്നെ ആകണമെന്നില്ല ... അത് ഒരു ചെടിയാകാം .. ഒരു പാറയാകാം.. ഒരു വളര്ത്തു മൃഗം ആകാം .. ആല്ലെങ്കില് ആലിങ്കൊമ്പത്തിരിക്കുന്ന ഒരു കാക്കയാകാം എന്തുമാകാം ..<br />....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114723336411006436?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1147097846643513282006-05-08T19:45:00.000+05:302006-05-08T21:56:44.880+05:30::രവിയേട്ടന്::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#990000;">ന</span></em></strong>മ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു കഥാപാത്രമാണ് രവിയേട്ടന്. എനിക്ക് ഓര്മയുള്ള കാലം മുതല് ഞാന് രവിയേട്ടന് ഒരേ pace'ല് നടന്ന് പോകുന്നത് കാണുന്നുണ്ട്. രവിയേട്ടന്റെ ശീലങ്ങളില് ചിലത് ആയി എനിക്കോര്മയുള്ളത്, ബാങ്കില് നിന്നും വന്ന് ബസ് ഇറങ്ങിയാല് നേരെ അടുത്തുള്ള ചാരായക്കടയില് ചെന്ന് കയറും. ( ചാരായം നിരോധിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്ന കാലത്തെ കഥയാണ് ) .. പിന്നെ നന്നായി രണ്ടു മൂന്നെണ്ണം പിടിപ്പിച്ച് പുറത്തെ ആലിന് ചുവട്ടില് ഇരുന്ന് ബീഡി തൊഴിലാളികളുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് ചീട്ട് കളിക്കും വൈകുവോളം. 8-9 മണിയോടെ ആരോടും അധികം വര്ത്തമാനം ഒന്നും പറയാതെ അദ്ദേഹം നടന്ന് പോകുന്നതും കാണാം. ഇതായിരുന്നു ചെറുപ്പം മുതലേ രവിയേട്ടനെ കുറിച്ചുള്ള എന്റെ കാഴ്ചകള്.. ആരോടും അധികം സംസാരിക്കാത്ത പ്രകൃതം ആയിരുന്നെങ്കിലും രവിയേട്ടന് നമ്മോട് വലിയ കൂട്ടായിരുന്നു .. ഇടക്കിടെ വീട്ടില് വരും സംസാരിച്ചിരിക്കും - അമ്മയുടെ അര്ഥം വച്ചുള്ള സംസാരങ്ങള്ക്ക് നല്ല മറുപടിയും നല്ക്കി അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫിലോസഫിയെ ന്യായീകരിച്ച് നടന്നങ്ങ് പോകും .. അതും ഞങ്ങള് കാണാറുണ്ടായിരുന്നു ... ഞങ്ങളോട് ( എന്നോടും പെങ്ങളോടും ) അധികം ഒന്നും സംസാരിക്കാറില്ലെങ്കിലും, നമ്മളെ വലിയ കാര്യമായിരുന്നു എന്ന് നമുക്കറിയാമായിരുന്നു...<br /><br />കഴിഞ്ഞ ദിവസം നാട്ടില്പോയപ്പോള് ടൌണില് നിന്നും തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന വഴി രവിയേട്ടന് നടന്ന് വരുന്നത് കണ്ടു ഞങ്ങള് ... താരയും നീലയും ഉണ്ടായിരുന്നു കൂടെ .. രവിയേട്ടന് പൊതുവേ ആരുടെ കൂടെയും കാറില് യാത്ര ചെയ്യുന്നതൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിലും, ഞങ്ങള് കാര് നിര്ത്തി വരുന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചു .. അദ്ദേഹം ഉടനെ തന്നെ കയറുകയും ചെയ്തു .. പിന്നെ ഒന്നും രണ്ടും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് വന്ന് ഞങ്ങളുടെ വീടെത്തിയപ്പോള് വീട്ടില് ഒന്ന് കയറിയിട്ട് പോകാം എന്ന് ഞങ്ങള് ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു ..<br /><br />"വേണ്ട എന്നെ വീട്ടില് ഇറക്കിയാല് മതി - ഞാന് പിന്നെ വരാം "<br /><br />ഞങ്ങള് നിര്ബന്ധിക്കാനും പോയില്ല ... അങ്ങനെ ഞങ്ങള് അദ്ദേഹത്തെ വീട്ടില് കൊണ്ടുചെന്ന് വിട്ട് മടങ്ങി വന്നു. 5 മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞില്ല രവിയേട്ടന് ഓടി വന്നു ... വന്ന ഉടനെ എന്നെ വിളിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ മണപ്പിച്ചു തന്നിട്ട് പറയുകയാണ് ...<br /><br />"നീ ക്ഷണിച്ചപ്പോള് ഞാന് വരാതിരുന്നത് എന്തു കൊണ്ടാണെന്നോ .. ഞാന് ചാരയം കുടിച്ചിട്ടാണ് വരുന്നത് .. എനിക്ക് നിന്റെ കുട്ടിയെ ഒന്നെടുക്കണം .. ചാരയം തൊട്ട കൈ കൊണ്ട് ഞാന് നിന്റെ കുട്ടിയെ തൊടില്ല .. പോയി ചന്ദന സോപ്പ് ഇട്ട് കഴുകിയിട്ടാണ് ഞാന് വരുന്നത് .. ഇനി എനിക്ക് നിന്റെ കുട്ടിയെ ഒന്നെടുത്ത് മടിയില് വയ്ക്കണം "..<br />......<br /><br />ഒരു പരന്ന വായനക്കാരനാണ് രവിയേട്ടന് .. വീട്ടില് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ലൈബ്രറിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ സമ്പാദ്യം .. രവിവര്മ മുതല് വിശ്വസാഹിത്യം വരെ അതില് ഉണ്ട് ... രവിയേട്ടനെ മനസ്സിലാക്കാന് സാധാരണ ആള്ക്കാരെ വിലയിരുത്തുന്ന logic പോരാ .... ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില് സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു നിറഞ്ഞ കുമിള കൊണ്ടു നടക്കുന്ന വ്യക്തിയാണദ്ദേഹം ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114709784664351328?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1146708944451070602006-05-04T07:44:00.000+05:302006-05-04T07:45:44.463+05:30::ചെമ്പകങ്ങള് പൂത്ത് നില്ക്കുന്ന കാവുകള് ::<strong><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><em>ഇ</em></span></strong>ത്തവണ നാട്ടില് പോയത് ജോബിയുടെ കല്യാണത്തിന് പങ്കെടുക്കാന് കൂടിയായിരുന്നു. രാവിലെ 8 മണിയയപ്പോള് തന്നെയിറങ്ങി. കണ്ണൂര് നിന്നും വെള്ളരിക്കുണ്ട് വരെ പോകണം. താരയും നീലയും യാത്ര എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് ചാടിയിറങ്ങി !! ..കുറെ നാളായി നാട്ടിലൂടെയുള്ള ഒരു ദൂര യാത്ര ചെയ്തിട്ട് .. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഉത്സാഹം ഇത്തിരി കൂടുതലായിരുന്നില്ലേ എന്ന ഒരു തോന്നല് ....<br /><br />പോകുന്ന വഴികളൊക്കെ ഞാന് മന്ദാരപൂക്കളെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു .. എങ്ങും കാണാനില്ല പാവം കുഞ്ഞു വലിയ വെള്ളപ്പൂക്കള് എന്ന കാഴ്ച വളരെ വേദനിപ്പിച്ചു .. ഞാന് താരയോടും പറഞ്ഞു .. ഒരു ബ്ലോഗ് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്നും .. ഇനി മന്ദാരപൂക്കളാണ് എന്റെ ചങ്ങാതികളെന്നും ഒക്കെ .. അവള്ക്കും ഉത്സാഹം കാണാം മുഖത്ത് ...<br /><br />മന്ദാരങ്ങള് കാണാന് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും കണ്ണിന് കുളിര്മയേകിയ കാഴ്ച വഴിക്കിരുവശവും ഉള്ള കാവുകളിലെ നിറയെ പൂത്തു നില്ക്കുന്ന ചെമ്പകങ്ങളായിരുന്നു .. മുതലയുടെ മേല് പോലതെ തൊലിയോടെയുള്ള ചെമ്പകമരത്തിലെ സുന്ദരമായ പൂക്കളുടെ വശ്യമായ മണം .. എത്ര എത്ര കാവുകളാണ് ... എല്ലാ കാവുകളും ഒരു നാള് നടന്നു സന്ദര്ശിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിച്ച് നമ്മള് മറ്റു പലതും സംസാരിച്ചു .. നീല ആകെ ക്ഷീണിച്ചു .. പഴയ പാവം മാരുതി കിതച്ച് കിതച്ച് മലകയറുമ്പോള്, ഓടിക്കുന്നയാളെ പോലെ തന്നെ കൂടെയിരിക്കുന്നവരും ക്ഷീണിച്ച് വശം കെടും .. ഒരു ഘട്ടത്തില് അവളുടെ മുഖം ചുകന്ന് വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് പോലും നമുക്ക് തോന്നിയിരുന്നു .. എന്നാലും പുതിയ ലോകത്തിലെ പുതിയ കാഴ്ചകള് കാണുന്നതില് അവളെ അതൊന്നും തന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്ന് മനസ്സിലായി .. അവള് ഉറങ്ങിയും ഉണര്ന്നും യാത്ര ശരിക്ക് ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114670894445107060?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145890738416811152006-04-24T20:25:00.000+05:302006-04-25T05:29:32.363+05:30:: പറയാതെ പറയുന്നവ ::രാവിലെ വന്നത് മുതല് കിരണ് ഒരു തരം moody ആയിട്ട് ആണ് കണ്ടത് .. കിരണിനെ ഓഫിസില് ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെ കാണുന്നത് എന്ന് തന്നെ പറയാം .. എന്താണ് കാര്യം എന്ന് ചോദിക്കണോ എന്ന് ഞാന് രണ്ട് തവണ ആലോചിച്ചു. കിരണ് ആയത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ചോദിക്കാം - അല്ല ചോദിക്കണം !!. അങ്ങനെയാണ് ജ്യൂസ് കുടിക്കാന് ഞാന് കിരണിനെ ക്ഷണിച്ചത്. <br /><br />...<br /><br />സംഗതി ഞാന് ഊഹിച്ചത് തന്നെ.. വിദ്യ ഇന്ന് വന്നത് അവളുടെ കല്യാണക്കുറിയുമായിട്ടാണ്.. <br /><br />ഓഫീസിലെ ഓരോ ദിനവും ഓരോ അനുഭവങ്ങളാണ്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114589073841681115?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145724302527215432006-04-22T22:05:00.000+05:302006-04-22T22:15:02.543+05:30::അള്സൂര് അങ്ങാടി::ശനിയാഴ്ച .. വൈകുന്നേരം ആയപ്പോള് പുറത്തിറങ്ങാതെ പറ്റില്ല എന്ന് ആയി... എങ്ങോട്ട് പോകണം എന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ലായിരുന്നു ... പിന്നെ ചെന്ന് താരയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു ചുരിദാര് തയ്പിക്കാന് കൊടുത്തു .. funny ആയിരുന്നു തയ്യല് കടയിലെ രംഗം .. എന്റെ കൈയില് അളവിന് കൊടുക്കാന് ഒന്നും കരുതിയിട്ടില്ലായിരുന്നു .. പിന്നെ അവിടത്തെ ഒരു സ്ത്രീ തന്നെ ഒരു മോഡല് ആയി - അവരെ base ചെയ്ത് അളവുകള് പറയാന് പറഞ്ഞു ..!!! അവര്ക്ക് അതില് വലിയ പ്രശ്നമൊന്നും കണ്ടില്ലെങ്കിലും എനിക്കൊരു ചെറിയ ചമ്മല് ഉണ്ടായിരുന്നു ... ഒരു തരത്തില് അളവ് കൊടുത്ത് ഇങ്ങ് പോന്നു ...<br /><br />പിന്നെ നേരെ അള്സൂര് അങ്ങാടിയിലേക്ക് പോയി - പ്രത്യേകിച്ചൊന്നിനുമല്ല .. ചുമ്മാ കറങ്ങാന് .. അവിടെ രഥോല്സവത്തിന്റെ തിരക്കാണ് എങ്ങും .... ഡിജിറ്റല് ക്യാമറ തുറന്ന് അങ്ങാടിയുടെ കുറേ പടം പിടിച്ചു ..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2256/2575/1600/ulsoor1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2256/2575/320/ulsoor1.jpg" border="0" /></a><br /><br />അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം കൂടി കടന്നു പോയി ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114572430252721543?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145671568385670192006-04-22T07:35:00.000+05:302006-04-22T07:45:54.943+05:30<span style="color:#cc0000;">പുലര്കാല സുന്ദര സ്വപ്നത്തില് ഞാനൊരു</span><br /><span style="color:#cc0000;">പൂമ്പാറ്റയായങ്ങു പാറി ...</span><br /><br />രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ഓര്മ്മ വന്ന പാട്ടാണ്. ഓര്ത്തപ്പോള് അങ്ങ് എഴുതിയേക്കാം എന്ന് കരുതി ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114567156838567019?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145668756590694102006-04-22T06:47:00.000+05:302006-04-22T06:49:16.590+05:30::സൃഷ്ടിയുടെ വേദന ::<span style="font-size:180%;color:#660000;"><strong><em>ഒ</em></strong></span>രു കഥയോ കവിതയോ മാതൃഭൂമിയില് അച്ചടിച്ച് വരണം എന്ന് കരുതിയാണ് എഴുതാനിരുന്നത് .. എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഓര്ത്ത് വെച്ച സംഗതികള് ഒന്നും മനസ്സില് വരുന്നില്ലല്ലോ ...<br /><br /> അപ്പോഴാണ് കേട്ടത് " സന്തോഷം കൊണ്ടെനിക്കിരിക്കന് വയ്യേയ് .. " ഹാപ്പിയുടെ പരസ്യം ആണ് ..<br /> ഓ ഇനി ഏതായാലും സ്ത്രീഹൃദയം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇരിക്കാം ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114566875659069410?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145595608147375932006-04-21T10:27:00.000+05:302006-04-21T14:27:05.070+05:30::ഒരു ഡിജിറ്റല് കുസൃതി::<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2256/2575/1600/2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 169px" height="179" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2256/2575/320/2.jpg" width="232" border="0" /></a><br />ഇതിന് family collage എന്ന് പേര് നിര്ദ്ദേശിച്ചത് സുദീപാണ് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114559560814737593?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145549269753598032006-04-20T21:34:00.000+05:302006-04-20T21:37:49.756+05:30::ആത്മാഭിമാനം ::പുറകില് നിന്നും നിര്ത്താതെ ഹോണ് അടിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന ഇന്ഡിക്കയെ ഞാന് വിടാതെ സ്പീഡില് ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. തിപ്പസാന്ദ്ര തിരക്കിനിടയില് അയാള്ക്ക് എന്നെ ഓവര്ടേക്ക് ചെയ്യാന് എളുപ്പമല്ല എന്നറിയാം. എന്നാലും അയാളും നിറുത്താതെ ഹോണ് അടിക്കുന്നുണ്ട്.. എനിക്കും അരിശം കൂടി കൂടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. ഒരു കാരണവശാലും അയാളെ കടത്തി വിട്ടുകൂട എന്ന് മനസ്സില് കണ്ടുകൊണ്ടാണ് പിന്നെ ഇങ്ങേ അറ്റം വരെ ഡ്രൈവ് ചെയ്തത് ..<br /><br />ഒരു നിമിഷം ഓര്ത്തു ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്ത ഇയാളുമായി എന്തിനാ ഒരു മത്സരം ..!! അല്ല ആരെയും കാണിക്കാനല്ലെങ്കിലും, നമുക്ക് നമ്മോട് തന്നെ ചിലത് prove ചെയ്യാനുണ്ട് ചിലപ്പോള് ..<br /><br />പിന്നെ കണ്ടത് അങ്ങേര് വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് പോകുന്നതാണ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114554926975359803?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145549018378484932006-04-20T21:31:00.000+05:302006-04-20T21:33:38.380+05:30::ഒരു കുഞ്ഞിക്കഥ ::....<br />ഇത്തിരി വര്ത്തമാനത്തിന് ശേഷം അയാള് പറഞ്ഞു,<br /><br />"ഞാന് തര്ക്കിക്കാനൊന്നും ഇല്ല, നിനക്കെന്താ എന്നെ ചെയ്യാന് പറ്റുക എന്ന് വെച്ചാല് ചെയ്തോ".<br /><br />ജലജ ഒന്നും പറയാതെ സ്കൂട്ടി സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്ത് നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. കണ്ട് നിന്നവരും പരസ്പരം നോക്കി ഓരോ വഴിക്ക് നീങ്ങി...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114554901837848493?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145548649445043102006-04-20T21:24:00.000+05:302006-04-20T21:27:29.446+05:30:: ഓണപ്പറമ്പും മണിമാഷിന്റെ വീടും ::<em><strong><span style="font-size:180%;color:#990000;">ബാം</span></strong></em>ഗ്ലൂര് മടുക്കുമ്പോള് ഓടി ചെല്ലുവാനുള്ള ഇടം കണ്ണൂരാണ്. എന്റെ നാട് ..!! കണ്ണൂരെത്തിയാല്, ചെല്ലാറുള്ള സ്ഥലം ഓണപ്പറമ്പില് മണിമാഷുടെ വീടും. മാഷും ഇടക്കയും സോപാന സംഗീതവും. കഴിഞ്ഞ തവണ നീലയും ഉണ്ടായിരുന്നു മാഷിന്റെ വീട്ടില് പോകുമ്പോള് .. നീലയ്ക്ക് നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ഓണപ്പറമ്പും മാഷുടെ വീടും. കുട്ടികള്ക്ക് വളരെ എളുപ്പത്തില് vibrations പിടിച്ചെടുക്കാന് കഴിയും എന്ന് തോന്നുന്നു .. മനുഷ്യരുടെ മനസ്സ് വായിക്കാന് കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് നന്നായി കഴിയും ..<br /><br />മാഷുടെ മോനും കലാമണ്ഡലത്തില് ഒക്കെ പഠിച്ച് ഇപ്പോള് ചെണ്ട വാദ്യക്കാരനാണ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114554864944504310?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145548428426984742006-04-20T21:21:00.000+05:302006-04-20T21:23:48.450+05:30:: തണുപ്പുള്ള ആ കണ്ണാടിപ്പൂവ് ::<strong><span style="font-size:180%;color:#990000;"><em>മ</em></span></strong>ന്ദാരത്തില് എഴുതാന് തുടങ്ങിയതില് പിന്നെ തൊടിയില് ഒക്കെ കറങ്ങി നടക്കുന്നത് പതിവായിരിക്കുന്നു !!.. എന്തൊക്കെ കാഴ്ചകളാണ് പുതിയതായി കാണാനുള്ളത് എന്ന് കാണാന്. നമ്മള് എന്ത് നോക്കുന്നുവോ അതേ കാണാന് പറ്റുകയുള്ളൂ .. !! ഇത്തവണ ഓര്ത്തത് കുട്ടിക്കാലത്ത് സ്കൂളില് പോകുമ്പോള് കിളയില് ( മണ്തിട്ടക്ക് കണ്ണൂരില് പറയുന്ന പേര് ) നിന്നും പറിച്ച് കണ്ണില് എഴുതുന്ന ഒരു ജെല് പോലത്തെ ഒരു ചെടിയെയായിരുന്നു .. കൊച്ച് കൂമ്പ് പോലത്തെ നല്ല തണുപ്പ് ഉള്ള ഒരു ചെടി .. അതിന്റെ പേര് ഓര്മ്മയില്ല .. എങ്കിലും നല്ല തണുപ്പായിരുന്നു അത് കണ്ണില് വരച്ചാല് ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114554842842698474?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145518713420110022006-04-20T13:08:00.000+05:302006-04-20T13:08:33.440+05:30:: അശോകത്തിന്റെ ബാല്യം ::പണ്ട് പാലപൂത്ത മണം എന്നതൊക്കെ ഒരു fantacy ആയിരുന്ന കാലത്ത്, വീട്ടില് ഒരു പാല വെക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞ് വഴക്ക് കൂടിയത് ഓര്മ്മയുണ്ട്. അത് നടന്നില്ലെങ്കിലും തൊടീക്കളം ക്ഷേത്രത്തില് നിന്നും കൊണ്ടു വന്ന അശോകത്തിന്റെ വിത്ത് പറമ്പില് കുഴിച്ചിട്ടിരുന്നു. 2 വര്ഷം മുമ്പാണ് അശോകം പൂത്തത്. അന്ന് ഒറ്റ പൂവേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. കഴിഞ്ഞ വര്ഷം പൂത്തപ്പോള് on-site assignment ഭൂതം പിടികൂടിയിരുന്നു എന്നെ. തിരിച്ച് വന്നപോഴേക്കും, പൂക്കളൊക്കെ ഏതാണ്ട് കരിഞ്ഞിരുന്നു. ഇത്തവണയും പതിവു പോലെ തന്നെ അശോക മരം പൂത്തു. എന്തോ മുന്പുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഉത്സാഹം ഇത്തവണ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114551871342011002?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-26436650.post-1145410840512916902006-04-19T07:09:00.000+05:302006-04-19T09:05:13.256+05:30::മന്ദാരം::<strong><em><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">ന</span></em></strong>മ്മുടെ തൊടികളില് നിന്നും വളരെ വേഗം അപ്രത്യക്ഷമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പൂവാണ് മന്ദാരം. നമ്മള് തോട്ടങ്ങളൊക്കെ ബെഗോണിയയ്ക്കും, മൊസാണ്ടയ്കും വേണ്ടി ഒരുക്കുമ്പോള്, പാവം മന്ദാരം തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുപ്പെടുന്നു.. ആ ഒരു സങ്കടത്തില് നിന്നാണ് ഈ ബൂലോകം പിറന്നത്.. നാട്ടിലെ തൊടികള്ക്കും, ചെടികള്ക്കും, പൂക്കള്ക്കും വേണ്ടി ഈ ബൂലോകം ഞാന് സമര്പ്പിക്കുന്നു..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26436650-114541084051291690?l=mandaaram.blogspot.com' alt='' /></div>Salilhttp://www.blogger.com/profile/12468856657813952831noreply@blogger.com2